حس پوچی میکنم

نه تو کارم چیزی شدم نه رشته ای که خوندم بدرد بخوره نه خواستگار دارم نه کسی دوستم داره نه پول دارم نه کار خوب گیرم میاد حالم بده تا میبینم یکی از دوستام یه شغل خوب داره یا ازدواج میکنه یا بچش بدنیا اومده میگم خوشبحالشون  حداقل یه چیز مثبت تو زندگیشون دارن ولی من هیچی ندارم که دلمو خوش کنه چیکار کنم هر چی میخوام درس بخونم مغزم کششش نداره زود خسته میشم نمیدونم چیکار کنم میخوام یه رشته خوب قبول شم حداقل شغل داشته باشم که عرضه همینم ندارم