باهام حرف نمیزدخب دروغ چرا؟حقم داشت پررو بودم مقصربودم و دوقورت و نیمم باقی بود!خوب بلد بود چطوری منو تنبیه کنه باسکوتش ویرانم میکرد و من الان حالی دارم که انگار هیچ جوره مثل سابق نمیشم ،مثل یه قایق معلق روی آب که نه مقصدو بلده نه راه برگشتشو میترسه کوچیکترین اشتباهش باعث ویرانگی بیشترش بشه !
نگامو میگیرم سمت بالا نمیدونم چرا ولی همیشه
حسم میگه ارتباط چشمی مهمه و انگار دارم به خدا نگاه میکنم میگم یه نشونه بده بهم اشتباه کردم میدونم ولی خب ..
یهو مکث میکنم و یاد همه چیز میوفتم
اسکله،کنار دریا،عمو هادی؟ماهی فروشی؟کوفته؟
بلند میشمو فقط به سرعت از خونه میزنم بیرون
تند تند میگم خدایا مرسی مرسی
نشونه از این بالاتر؟ما قرار گذاشتیم اگه یه وقتی از هم جداافتادیم اونجا همو پیدا میکنیم مگه میشه اونجا نباشه؟
با سرعت خودمو میرسونم به اسکله به چند نفر تنه میزنمو
خودمو میرسونم به ساحل سنگی عمو هادیو نمیبینم!همیشه اینطرفا بود.. میرم پایین تر خلوت تره ...
کمی پایین تر و دیگه تقریبا هیچ کس نیست..
خسته از همه چی میشینم احساس میکنم بدجور شکستم
احساس میکنم صدای شکستنمو میتونم بشنوم صدای درد قلبمو!
پاییزه و هوا زود تاریک میشه و من تو تاریکی شب نشستم میون تخته سنگ بزرگ و دارم به دریایی نگاه میکنم که تو این تاریکی لحظه به لحظه داره برام ترسناک تر میشه
یاد اون روزی میوفتم که از عمو هادی ماهی خریدو آورد خودش برام ماهی کبابی درست کرد درست تو همین ساحل سنگی!
میون همین تخته سنگا...
یا مثلا اون روزی که کوفته گوشتی خوشمزه ایی رو خریده بودو اورد و میون تند تند خوردن کوفته من میگفت :هروقت از هم جدا افتادیم اینجا بهم وصل میشیم!
با بغض از جام بلند میشم و زمزمه میکنم
بهم وصل میشیم؟پس چرا نیستی که وصل شیم؟که باشیم دوباره برای هم ...لغزش تخته سنگ زیر پامو حس میکنم با ترس نگاهش میکنم تعادلمو از دست دادم سرم دارم گیج میره میون افتادن تو دریام میتونم صدای آب رو از نزدیک تر بشنوم ترس تا اعماق وجودم نفوذ کرده دستی دور کمرمو چنگ میزنه و بوی آشنا ...
نگاهش میکنم و فقط پلک میزنم تا باور کنم هست
زمزمه میکنه جدا افتادیم و حالا وصل شدیم!
ولی تو چرا انقدر دیوونه ایی...؟
#هلیانازگل