بچه ها الان تاپیکی بود و من در اونجا سوالی مطرح شد برام که خیلی وقتها بهش فکر میکنم. داشتن خواهر و برادر با فاصله کم قطعا فوایدی از جمله داشتن همبازی برای خود بچه ها و تحمل سختیها در یک زمان مشخص برای والدین رو به همراه داره ..
ولی من گاهی فکر میکنم وقتی یه بچه ای تازه زبون باز کرده و کمی درک از محیط پیدا کرده نیازمند خیلی محبت و توجه هست ولی ناخودآگاه با اومدن عضو جدید به دلیل نیازمندتر بودن نوزاد بیشتر توجهها میره سمت اون کودک و از اون گذشته وقت اختصاصی والدین برای کودکان و میزان ابراز علاقه به اونها تقسیم میشه.
بنظرتون بچهها به خصوص بچه اول اذیت نمیشه؟ در حقش اجحاف نشده و بهش ظلم نمیشه؟
دوست دارم نظراتتون رو در این باره به خصوص از کسانی که تجربه بچه پشت سرهم یا به اصطلاح شیر به شیر رو دارن بشنوم.
*این بحث من بیشتر در مورد بچههای فاصله سنی خیییلییی کم هست در حد زیر 3یا 4سال.
