اتاق شعر😍

امضام

+ کلی بلدم صبر کن تایپ کنم

کیا اینجا خوش ذوق هستن و شعر میسرایند؟

من از بی نیازی به ثروت رسیدم 

که از بی نیازان غنی تر ندیدم

من غلام قمرم غير قمر هيچ مگو

پيش من جز سخن شمع و شکر هيچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از اين بي خبري رنج مبر هيچ مگو

دوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگو

گفتم اي عشق من از چيز دگر مي ترسم

گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو

من به گوش تو سخن هاي نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلي جز که به سر هيچ مگو

قمري جان صفتي در ره دل پيدا شد

در ره دل چه لطيف است سفر هيچ مگو

گفتم اي دل چه مه ست اين دل اشارت مي کرد

که نه اندازه توست اين بگذر هيچ مگو

گفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشر است

گفت اين غير فرشته ست و بشر هيچ مگو

گفتم اين چيست بگو زير و زبر خواهم شد

گفت مي باش چنين زير و زبر هيچ مگو

اي نشسته تو در اين خانه پرنقش و خيال

خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگو

گفتم اي دل پدري کن نه که اين وصف خداست

گفت اين هست ولي جان پدر هيچ مگو

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که دربیابان بر تشنه ای ببارد

ای دل بشارت میدهم خوش روزگاری میرسد/ یا درد و غم طی میشود یا شهریاری میرسد•••ای منتظر غمگین مشو قدری تحمل بیشتر گردی به پا شد در افق گویی سواری میرسد

مرا محتاج رحم این و آن کردی ، ملالی نیست 

تو هم محتاج خواهی شد ، جهان داره مکافات است

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم

اندوه بزرگیست چه باشی چه نباشی

گویید به نوروز ک امسال نیاد 

در کشور خونین کف نان ره نگشاید 

بلبل ب چمن نغمه شادی نسراید 

ماتم زدگان را لب پر خنده نشاید

شمع میسوزد و پروانه به دورش نگران

او که میسوزد و پروانه ندارد چه کند؟

گاه باران همه ی دغدغه اش باران نیست

گاه از غصه ی تنها شدنش میگرید

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود
گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود
گاهی بساط عیش خودش جور می شود
گاهی دگر، تهیه بدستور می شود
گه جور می شود خود آن بی مقدمه
گه با دو صد مقدمه ناجور می شود
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود
گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تمام شهر گدای تو می شود…
گاهی برای خنده دلم تنگ می شود
گاهی دلم تراشه ای از سنگ می شود
گاهی تمام آبی این آسمان ما
یکباره تیره گشته و بی رنگ می شود
گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود
ازهرچه زندگیست دلت سیر می شود
گویی به خواب بود جوانی‌ مان گذشت
گاهی چه زود فرصت مان دیر می شود
کاری ندارم کجایی چه می کنی
بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود