من در يه ارتباط ٥ ساله هستم ؛ اخيرا احساس ميكنم طرفم خيلي تغيير كرده و اون آدمي كه دوستش داشتم نيست ... منظورم از اخيرا يه ماه اخيره
دو تا دعواي خيلي بد كرديم سر چيزهاي مسخره
و متاسفانه براي اولين بار حرمت شكني كرد ، توهين و تحقير و فحاشي ... بعد از دعواي اول كه اومد معذرت خواهي و آشتي بهش گفتم كه بي احترامي و توهين و تحقير رو نميتونم تحمل كنم ، هيچ تضميني نيست كه اگر باز هم اينطور دعوايي داشته باشيم بتونم سكوت كنم و مديريت كنم
اما براي بار دوم دعوايي سر موضوع چرت تر و به مراتب توهين آميزتري داشت ... سرشار از غرور و خودشيفتگي و له كردن من و منم نتونستم مقاومت كنم و حرف از جدايي زدم ...
باورم نميشه كه كسي كه طاقت ديدن اشكم رو هم نداشت حالا اينطوري بعد از اين همه مدت داره خوردم ميكنه و باعث گريه هام شده و دو روز هست كه اصلا گوشيش رو هم چك نميكنه و جواب پيام هام رو نميده
چطوري ميتونم خودم رو آروم كنم ؟ هم از طرفي احساس بدي نسبت به خودم دارم بعد از شنيدن تمام اون حرفا و هم از طرف ديگه احساس ميكنم مشكل جدي اي داره كه از من پنهان ميكنه و انقدر عصبي شده و نياز به حمايت داره ، چون هيچ وقت اينطوري نديده بودمش ... تو دعواها ميگفت دليلش خود تويي و ديگه خسته شدم از لوس بازيات در حالي كه خودش دنبال شر و دعوا ميگشت در حدي كه احساس كردم راستي راستي ديگه دوستم نداره و دنبال بهانه براي جدايي ميگرده ...
راهكاري دارين ؟
