یه چیزایی رو قلبا از خدا بخوای و میدونی که لیاقتش رو داری بهت نده یا حداقل هنوز نداده
ولی دقیقا همون چیزا رو نشونت میده که کس دیگه داره؟؟
اون لحظه چه حسی داری
البته به جز حسادت که من هیچوقت نه داشتم و نه درکش کردم
من خودم همیشه یه چرای گنده میاد تو ذهنم که چرا من نه
بله شده
حسودیمم شده دیگه خدا منو ببخشه
شکرت خدا
بله من هر چی رو که از خدا با تمام وجودم طلب کردم دمش گرم تقدیم یکی دیگه کرده:) خصوصاً عزیز ترین فرد زندگیمو:)خدا من بیشتر خدای بقیست:)یا شایدم به قول شاعر:
گملن دارم کسی ظرف دعا را جا به جا کرده🙂تو را من آرزو کردم کسی دیگر تو را دارد...این تو حالا میتونه هر کس و هر چیزی باشه تو زندگی هامون...
من اونقدری التماس خدا کردم،هر نذر و نیازی که فکرشو بکنید...دعا هایی خوندم که شمارش به هزار رسیده...امام و پیامبر و شهید و هر کسی رو با یه نذری واسطه کردم اما هیچی به هیچی،وقتی خدا نخواد،هیچیم نمیده...شایدم من بنده بدیم اما امیدوارم شما هر چی که به دلتون افتاده با دستای خدا براتون بر آورده شه...هر چند دیگه دعا برام عظمت نداره:)
