نه پیشِ روی چشم ها ، که درون اتاقک کوچک قلبت...
بعضی از آدمها آنقدر در یادت ماندگار می شوند...
که در نبودشان هم برایشان بهترین آرزوها را داری...
هر روز صبح دوست داشتنشان را بغل میگیری...
جای پای خاطره هایشان را میبوسی و دلتنگ تر از هر زمان دیگر به راهت ادامه میدهی...
بعضی از آدمها همیشه ماندگارند...
حتی اگر معنای دوست داشتنت و عشق میان دست هایت را از یاد برده باشند...
