کلی درس خوندی شب تا صبح ، صبح تا شب شریف مهندسی برق قبول شدی بعد برای ارشد رفتی خارج دکتری گرفتی چند سال اونجا کار کردی بعد اومدی ایران هیئت علمی شدی ازدواج کردی ی زندگی نسبتا مرفه تشکیل دادی.. بین مردم احترام داری... اعتباری کسب کردی برای خودت... همیشه سربلندی و..
بعد اون دنیا میری، میبینی نه خونه ای داری اونجا، نه مکانی برای زندگی نه چیزی برای لذت بردن..... رفتی توی یک بیابون برهوت
بعد اون ور میبینی ی خانم با سواد دیپلم اونجا چه عزت احترامی داره چه قصری چه باغی چه ارتباطات گسترده ای با اهالی بهشت... چه احترامی از سوی خدا....
گلایه میکنی خدا....
چرا اخه؟
جواب میرسه
تو توی دنیا خییلی تلاش کردی... خدا هم به اون چه که میخواستی تو رو رسوند... عزت احترام مال.... تو فقط برای خودت کار کردی...
اما این خانم...میخوابید به نیت رضای خدا... بیدار میشد به نیت رضای خدا.... جارو میکرد برای خدا....ظرف میشست برای خدا.... بر بداخلاقی همسرش صبر و تدبیر میکرد برای خدا.... به بچه ش دیکته می‌گفت برای خدا
تو برای خدا چی آوردی آقای دکتر؟ توی کل عمرت حتی ی لحظه عمیقا با خدا خلوت و درد و دل نکردی
خانمها اول به خودم میگم... ابد در پیش داریم...
نکنه بریم اونور و دست خالی باشیم...فقیر باشیم... تنها باشیم... کارتون خواب بشیم.... از همینجا باید برای اونور تدبیر کنیم...
«پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:
لِیَكُنْ لَكَ فی كُلِّ شَیءٍ نیَّةٌ صالحةٌ حَتَّی فی النَّومِ وَالأكلِ.
در هر چیزی نیت خوب داشته باش حتی در خواب و خوراک. (مکارم‌الاخلاق)
امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:
إِنَّ الْعَبْدَ لَیَنْوِی مِنْ نَهَارِهِ أَنْ یُصَلِّیَ بِاللَّیْلِ فَتَغْلِبُهُ عَیْنُهُ فَیَنَامُ فَیُثْبِتُ اللَّهُ لَهُ صَلَاتَهُ وَ یَكْتُبُ نَفَسَهُ تَسْبِیحاً وَ یَجْعَلُ نَوْمَهُ صَدَقَةً.
گاهی بنده در روز نیت دارد که نماز شب بخواند، ولی خواب بر او غلبه می‌کند و به خواب می‌رود، خداوند همان نماز شب را برایش ثبت می‌کند و نَفَس‌های او را (تا صبح) ذِکر و تسبیح‌گو و خوابش را برای او صدقه می‌نویسد. (وسائل، ج ١، ص ٣٨)
