در اوایل دهه 1800 استفاده از pianoforte رواج یافت و به همین علت کوک پیانو به یک حرفه تبدیل شد؛ در قبل از آن، نوازندگان دارای هارپسیکورد هایی بودند که کوک کردن آنها بسیار آسانتر بود و نوازندگان عموماً خودشان آنها را کوک میکردند. تیونرهای اولیه پیانو، در کارخانه های پیانو آموزش دیده و به کار گرفته می شدند و اغلب در حدود ۵ تا ۷ سال شاگردی می کردند. تیونرهای اولیه با چالش های مربوط به تنوع زیادی از پیانوهای جدید و در حال تغییر و آهنگ های غیر استاندارد روبرو بودند.
پیانوها به طور کلی بر روی استاندارد A440 تنظیم می شوند که در اوایل دهه 1900 در پاسخ به استانداردهای بسیار متفاوت به کار گرفته شد. البته برخی از ارکسترها، به ویژه در اروپا، از استاندارد بالاتری مانند A442 استفاده می کنند.
بر اساس نظر تیونر ها عوامل زیادی به ویژه تغییرات جوی باعث از بین رفتن پیانو می شوند؛ به عنوان مثال، تغییرات در رطوبت بر صدای پیانو تأثیر می گذارد. رطوبت زیاد باعث متورم شدن صفحه صدا، کشش سیم ها و … می شود، در حالی که رطوبت کم اثر معکوس دارد. تغییرات دما همچنین میتواند بر صدای کلی پیانو تأثیر بگذارد. در پیانوهای جدید سیمها به تدریج کشیده میشوند و قطعات چوبی فشرده میشوند. نواختن مکرر و سخت پیانو نیز می تواند باعث از بین رفتن کوک پیانو شود. به همین دلیل، بسیاری از سازندگان پیانو توصیه می کنند که پیانوهای جدید چهار بار در طول سال اول و دو بار در سال های پس از آن کوک شوند.
تنظیم کشش سیم های پیانوی آکوستیک در اصطلاح کوک پیانو نامیده میشود. این تنظیم به گونه ای است که فواصل موسیقی بین سیم ها هماهنگ باشد.
رگلاژ پیانو عبارت است از تنظیم جنبه های مکانیکی پیانو برای جبران اثرات سایش، فشرده شدن و ته نشین شدن پارچه، نمد و پوست گوشتی. همچنین تغییرات ابعادی در قطعات چوبی و پشمی به دلیل تغییر رطوبت.
اگر پیانوی شما قدیمی باشد، کیفیت پایینی داشته باشد، و در زمان های لازم اقدامات اساسی برای نگهداری از آن صورت نگرفته باشد، ممکن است غیر قابل تنظیم باشد. البته در اکثر شرایط این یک مشکل قابل تعمیر است. قبل از هر اقدامی با متخصصین باتجربه خدمات تماس بگیرید و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
