بیاین نظر بدین

بخدا نمیتونم از تو خونم برم زیاد بیرون طبقه سوم مبشینم باید از جلو درشون رد شم همش بازه از دخترمم هی میپرسن کجا میری جرات ندارم یه چیزی دستم بگیرم بیارم تو خونه 

من عمل کردم این چند وقت بعد نیومد سر بزنه بعد دامادش تصادف کرد هی منو برد خونه مادرش آخه خونه مادرش رفت تا بهش برسه خواهر شوهرم مثه خانم بود خونه مادرشوهرش من میرفتم بیمارستان همه جا مادر بزرگ دامادشون مریض میشد بعد میگفتن برو شوهر خواهرشوهر رو برو دلداری بده بعد من عمل کردم ۱۴ روز خوابیدم یه سر نیومد بگه مرده ای زنده ای بعد زنگ زده به من میگه به دخترت یاد بده به زنگ بزنه ۱۵ روزه ما این نوع رو ندیدیم چقدر بچت خشکه بعد من هیچی نگفتم پیش خودم گفتم بی مادر منو گیر کشیدن اگه مادرم بود اینا با من اینکار رو نمی‌کردن 

۱۲ سال پیش ۸۰ میلیون داشتیم می‌خواستیم بریم مغازه بخریم بعد مادر شوهرم یواشکی به شوهرم گفت بیا ما می‌خواهیم زمین بگیریم بعد گولش زدن شوهر منم خیلی ساده قبول کرده بود بعد خواهر کوچیکه هم اومده بود ۱۵ میلیون داده بود منم بی خبر بعدشم ماشین ۲۰۶ برای یه طبقه بتوانند از شهرداری اجازه بگیرن به پدر شوهرم فروخت اونم یواشکی من تا ما سهممون زیاد بشه حالا میندیه طبقه هم من و خواهرشوهرم هستیم البته اینا رو شوهرم میگه مادر شوهرم میگه آنقدر سهم سهم نکنید شما سهمی ندارید یعنی فقط لفظی بوده بالا هم میگن مال سوهرمه وای اینم لفظیه یعنی من باید الان برم وام بگیرم برای پول پیش خونه بگیرم تازه شوهرم منم کارگر هست ماهی ۷ میلیون حقوق داره 

برم دیگه بر نمیگردم 

برادرم میگه بهم که فکر سهمتونا نکنید فکر کنید هیچی ندارید مثل خیلیا بریند خودتون زندگیتون رو بسازید خدا جای حقه منم دیگه ول کردم چون فقط اعصابم خورد میشد نه با شوهرم می‌ساختم بچمم اذیت میشد از اعصاب دیگه بدنم لخت میشه حاضرم برم توی خونه ۸۰ متری زندگی کنم ولی آسایش داشته باشم آخرش همه اینا رو آدم باید بزاره بره 

اره دیگه سپردم به خدا چون من جز اینکار که از این خونه برم دیگه نمیتونم کاری بکنم برام دعا کن 

وقتی دیگه خوب شدم من الان ۲۲ روزه عمل کردم