نمیخوام غر بزنم
آدم غرغرویی نیستم ولی خیلی دلم گرفته
۲۸ سالمه
چند جا رفتم برای کار کلی استقبال کردن( آشنا بودن) گفتن حتما باهام همکاری میکننو دوست دارن که باهاشون باشم ولی دیگه تماسی نگرفتن باهام.
زمانی که میرفتم اشتیاقی داشتن ولی حتی خودمم تماس میگرفتم سر میپیچوندن
مادر و پدرم از هم جدا شدن
تا حالا یه پیشنهاد آشنایی نداشتم
از هر پسری خوشم اومد انگار ازم دور شد، عاشق یکی که من میشناختمش میشد(یا دوست یا همکلاسی یا همکار)
احساس میکنم همیشه عقبم، دوست دارم وارد رابطه بشم تلاشمم میکنم ولی همزمان با من انگار یکی قاپشو میدزده
دیگه نمیدونم چیکار کنم
جوونیم دارم تموم میشه بدون هیچ هدفی
