سلام دوستای گلم
من امروز برای اولین بار میخوام در مورد خانوادم با شما درد دل کنم .
من ۲۵ سالمه . تازه ۲۵ سالم شده .
راستش من بخاطر خونوادم خیلی کمبود محبت دارم .
شرایطم اینطوریه که مادرم خییییلی زن خودخواهیه. اصلا مشکلات من ، غذای من؛مریضی من و کلا حال من واسش هیچ اهمیتی نداره .
انگار اصلا تو زندگی من نیست. اون حتی یکبار نشده حال منو بپرسه . یکبار نشده تو مریضی تو سختی کمکم کنه . یکبار نشد حتی بغلم بکنه . اون چند ساله که میگه هیچ مسئولیتی در قبال من نداره . چه از لحاظ مالی چه از جنبه های دیگه .اون همش میخواد بگه من بدم .
و واقعا بین من و خواهرام فرق میزاره.
پدرم هم خیلی به حرف مادرم گوش میده .
خیییییلی . اون همه زندگیش دست مامانمه .
مامانم هم بهش یاد داده که نباید ما رو از نظر مالی کمک کنه. و همه حقوق پدرم برای مادرمه .
میره طلا برمیداره قسطی و نمیزاره بابام یه یک هزاری به ما بده . میره وسایل خونه رو نو میکنه و اجازه نمیده یه قرون از حقوق پدرم برای ما باشه.
پدرمم واسه تنها کسی که ارزش قائله مادرمه . اون یه سر سوزن به بچه هاش محبت نمیکنه. یبار حالمو نپرسید . یبار ازم نپرسید به چیزی احتیاج دارم یا نه.
خودشم شاغله و یه غذارو درست نمیکنه برای ما . و حقوقشو همش خرج همین چیزا میکنه .
من و خواهرم که ۲۰ سالشه همش احتیاج به پول داریم. همش سر کاریم . اگه یک ماه نریم سر کار حتی نمیتونیم یه شوینده صورت بخریم واسه شستشوی صورتمون.
حتی موقعی که مریض میشیم خودمون باید تمام هزینه های درمانمون رو بدیم . اونا حتی حالمون رو هم نمیپرسن .
میخوام نظر شما رو بدونم .
