زندگی

مث منی

منم همیشه خدا مضطربم سر این چیزا

منم یه مدت استرس شدید داشتم الان میگم هر چی بادا باد 

دیگه خسته شدم بس فکر کردم روانم درد میکرد

درکت میکنم😔

استرس زیاد باعث ببخشید بیماری ام اس میشه...

بسپرش دست خدا زندگی تو .

از کجا معلوم فردا این موقع زنده باشم

منم اینجوری بودم... بعد یه روان شناس گفت.... یه مشکل چرا این همه بزرگ می بینین... هیچ مشکلی بزرگ نیست فقط ذهن ما بزرگ ش می کنه... 2چند سال دیگه مریض میشی و همش تو بیمارستان باید باشی که بعد کی نگات می کنه... 3از الان چرا باید فکر آینده باشی.... فقط همین الان و زندگی کن و لذت ببر... آینده نیومده و گذشته تموم شده.... فقط فقط در حال زندگی کن و لذت ببر... تمام... وبه خودت بگو هر چه آید خوش آید... بخند... 

تو هر شرایط و وضعیتی که باشیم اظطراب آینده و ترس و نگرانی از اتفاقهای غیر قابل پیش بینی جز جدا نشدنی زندگیمون هست.دو راه میتونه کمک کننده باشه:

یکی اینکه راجع به نگرانیهامون بنویسیم و دسته بندیشون کنیم و برای اونهایی که راه حل دارن اقدام عملی کنیم.

مثلا ترس از بیماری داریم،تغذیه سالم تر و ورزش و تمرینات روحی،فعالیتهای اجتماعی ،.…به برنامه امون اضافه کنیم.

دوم نگرانیهایی که در حال حاضر چون هنوز اتفاق نیفتادن نمیتونیم براشون چاره اندیشی کنیم ،پس باید فعلا از ذهنمون دورشون کنیم و بگیم هر موقع اتفاق افتاد براش چاره می اندیشم.

و ۹۹درصد مواقع نگرانی هامون فقط در ذهنمون هستن و اتفاق نمیفتن.

آینده اینجا آنقدر نامعلومه که من دلم نمی‌خواهد بچه بیارم.محدودیت فشار نبود خیلی امکانات که حق طبیعیه