حسرت خوابگاه

بازم خوبه که قبول شدی من قبولم نشدم اما همچی درست میشه عب نداره تو هر محیطی باشی بلاخره رفیق پیدا میکنی نگران نباش تو تلاشمو بکن(:

افتضاحههههه

الان ما تو خوابگاهیم همه افسردگی گرفتن منتظریم فردا سه برگردیم خیلی سخته زندگی تو خوابگاه

وای نه خوابگاه حسرت نذاره فقط دوری و دلتنگی وسختی داره آدمایی ک هر کدوم یه جور فکر میکنن و رفتار میکنن و توقعات عجیب و ... من ک خیلی تو خوابگاه بودم بهت میگم حوش گذرونیم در برابر سختیش هیچه

پس چرا من اینهمه خوابگاه بهم خوشگذشت

قرار بود برم خوابگاه اینقدر گریه کردم افسرده شدم که خونوادم راضی شدن منو غیر دولتی بزارن که خوابگاه نرم

میتونی قبول کنی با چند نفر که نمیدونی کیه چیه

تمیزن کثیفن هر کدوم یه افکاری دارن زندگی کنی

من که عمرااااا

من با هفت نفر دیگ تو ی اتاق بودم عااالی بودیم میرفتم دانشگاه برمیگشتم غذا واسم پخته بودن وسایلم مرتب کرده بودن صبح سفره مینداختن واسه صبحانه بعد من بیدار میکردن منم وقتایی ک دانشگاه نداشتم همین کارارو میکردم

از روحیه خودم خبر داشتم که نمیتونم کسیو تحمل کنم

به تمیزی خیلی اهمیت میدم از کجا بدونم اون طرف تمیزه یا نه

هیچوقت هم از انتخابم پشیمون نشدم

همین کارا رو مامانم بی منت تو خونه انجام میداد   

البته من کلا ازاد بودم محدود نبودم که دلم فضای بیرون بخاد

در عوض من تو قفس بودم 😂😂😂من از ۱۷ سالگی با دوستام میرفتم مسافرت . من چون تک دختر بودم دلم جمع دخترونه میخواست ک رفتم خوابگاه هم اتاقیامم عالی بودن ما هرماه یکی میاوردیم کل اتاق تمیز میکرد همون روزم ک رسیدیم فرش دادیم قالی شویی و... 

خیلی هم عالی نه ما پنج خواهر بودیم تو خونه 

هممون باهم دوست بودیم همه از گند کاریامون خبر داشتیم

الانم که ازدواج کردیم دور شدیم خیلی برامون سخت شده

یک سال اول زندگیم افسرده بودم میخاستم برم پیش خواهرام   

الانم دلتنگ میشم ولی داره هی بهتر میشه عادت میکنم انگار

نه من تک دختر بودیم دوست و رفیق خیلییی داشتم مسافرت و تفریح و... اما دلم میخواست تو ی خونه ک پر دختر زندگی کنم واسه این رفتم خوابگاه واقعا مثل خواهر بودیم باهم الان چندتاشون ازدواج کرده یا شهر دیگ ارشد رفتن اما باز هر دوماه هممون جمع میشیم اهواز همو میبینیم چند روز