من آدمیم که خیلی می خنده و شوخ طبع
با هر کسی شوخی میکنم بعضی وقتا چرت و پرتایی میگم که بعدش خودم و سرزنش میکنم که چرا این حرفو زدم خیلی آدم عصبی هم هستم ولی سعی میکنم پیش رفیقام خیلی شوخ طبع باشم
یه حرفی شنیدم که هر کسی بیشتر بخنده پیش رفیقاش و کلا آدم شوخی باشه ولی تو تنهاییش یه لبخندم نزنه خیلی غمگینه
من واقعا یه همچین آدمیم
بعدش بعضی از رفیقام که حالا یکم ساکت از منن و زیاد شوخی نمیکنن فکر میکنم اونا دارن به چشم یه اوسکل به من نگاه میکنن در صورتی که من خودم اگر بخوام آدم عاقلی باشم دهن همشونو سرویس میکنم
این موضوع به قدر رو مهمه که می خوام بزنم قید همه چیو بزنم و عین خود واقعیم باهاشون رفتار کنم که حساب بیاد دستشون
