ی سوال بپرسم اگه دوست داشتی جواب بده، شرایط الان من اینه شوهرم کم بیناس(تقریبا نابینا) زندگی رو دوش خودمه هر روز صبح تا عصر کاراشو کمکش انجام میدم و عصر میرم کلاس زبان و شبم خونه و زندگی و پسرم. شدیدا احساس یاس دارم اما یک سره دارم میدووم و تلاش میکنم حتی ماهی ی بار از فشار کار میرم زیر سرم اما شوهرم مرد خوبیه و دوسش دارم تو شرایط زندگی منو ببین و به ی سوالم جواب بده آیا من زیادی امید به زندگی دارم ؟ آیا الکی میدووم؟ آیا من زیادی غصه میخورم و خودم پیر میکنم به نظرت این شرایط من عادیه؟ اگه دوست داشتی جواب بده
زندگی تو زندگی توئه زندگی اونم مال اون ..واقعا حسادت نداره ...
عزیزم بجاش الان وسایلاتو ارتقا بده جهاز فقط برای شروع زندگیه
امان از دست این جاریا البته خودمو میگم اینقد جاریم حسود و چشمو هم چشمی داشت ک زندگیم با دستای خودم جمع کردم اومدم خونه بابام
عزیزززم غصه خوردن نداره که ایشالا نم نم تلاش میکنی جمع و جور میکنی کم کم تمام وسایل خونتو نو میکنی باب میل خودت. تازه تا اون موقع دیگه وسایل جاریت از مد افتاده مال تو به روز شده 😂
اتفاقا اگر دیدی خانواده شوهرت و خود شوهرت به روی تو نیاوردن و تیکه ننداختن، بدون که آدمهای درست و حسابی هستن و قدرشو نو بدون
چون اکثرا مردا حسود هستن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز