بنده که همه جوره بهش گفتم نوکرشم
چون علیرغم اینکه انقدر اذیتم کرده ولی دوسش دارم
از طرفی دوست ندارم دخترم از جانب پدر یتیم باشه و محروم
ولی هر وقت به ایشون درخواست رجوع کردم هم با من از گذشته تلخی که سپری کرده میگه و هر چی که بهش میگم از این به بعد نمیزارم آب توی دلت تکون بخوره نمیپذیره هر چند که بخدا در گذشته هم تمام تلاشم همین بوده ولی خب بالاخره هر انسانی کم و کاستیهایی داره و بنده هم از این مورد استثنا نیستم ولی بخدا دوس دارم دلش رو به دست بیارم هر چند که خیلی قلب و روحم رو شکسته ولی بخاطر خدا و دخترم اصلا نادیده میگیرم و فدای یه تار موی دخترم
اگر مشكل از شما بود، ايرادهاتون رو برطرف كنيد ولي اگر هم انچنان مقصر نيستيد زياد دنبالش نريد از بس اصرار ميكنيد ديگه براي طرف هم جذابيتي نداريد. خودتون رو بالا بكشيد رفتارتون رو اصلاح كنيد اونوقت خودش مياد دنبالتون
شاید ایشونم فهمیده به خاطر دخترتون میخواید رجوع کنید
و برای یه زن خیلی سخته که تحمل کنه شوهرش فقط به خاطر بچشون میخواد باهاش باشه
شاید میخواد بدون اینکه بحث بچتونو وسط بکشید ازش بخواید برگرده فقط و فقط به خاطر خودش
بارها بهش هم زبونی گفتم و هم عملی
دیگه واقعا چکار باید بکنم؟؟؟؟؟
نمیدونم شاید واقعا دوستم نداره و من اون کسی نیستم که میخواسته
ولی انصاف نیست این طفل معصوم آواره و در به در و محروم از نعمت پدر و یا مادر باشه
واقعا طلاق با وجود بچه نامردیه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-5 ثانیه پیش
0 ثانیه پیش
1 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز