تاحالا حس کردین یه آدم که از نظر بقیه کاملا معمولیه تازه ممکنه عیب هایی هم داشته باشه اما جور عجیبی توی دل شما نشسته؟
بدون هیچ دلیل خاصی و این که تا حالا این حس رو به هیچ کس نداشتین
سنتون هم کم نیست که از روی نوجوونی اینو بگین و از لحاظ احساسی منطقی ترین فرد خانواده شناخته میشید
دوام این حس تا کی هست؟
ممکنه بعدها ازش زده بشم وقتی عیب هاش به چشم بیاد؟
خیلی ذهنم درگیره
خدا رو شکر کن من رو هر کی کراش میزنم ادم حسابی فوق العاده همیشه همشوووووون از خودم سر تر و بهتر
منم این حسو نسبت بهش داشتم ولی بعد چند ماه یه کاری کرد باعث شد ازش چندشم بشه..
باید ببینی چی باعث این حس شده؟ ظاهرش؟ اخلاقاش؟ رفتارش؟
به خاطر ظاهرش نبوده
با اخلاقش زیاد آشنایی ندارم
رفتارش شاید
یه جورایی مهربون و با محبته
تو رفتارش چیز بدی ندیدم آدم ساده ایه
من اولش فکر کردم زیاد ازش خوشم نیومده اما وقتی مشکلی براش پیش میاد قلبم می گیره دوست ندارم اتفاقی براش بیفته وقتی یه خانوم اطرافش می بینم حساس میشم اما به روی خودم نمیارم
با خودم میگم اگه این شخص برات مهمه چرا این قدر تردید داری و می ترسی و اگه برات مهم نیست چرا این قدر روش حساسی با خودم درگیرم کلا من هیچ وقت این شکلی نبودم😅
احتمالا از آدمایی که برخوردهای ساده و صمیمی دارن خوشت میاد و احساس آرامش و امنیت میکنی برخلاف عام مردم که این تیپ افراد جذابیتی براشون ندارن!
این حس ، علاقست، این تردید و ترس هم بخاطر جدال احساس و منطقه.
درگیری های ذهنی نشون میده به حدی رسیدی که با توجه به شرایط آنالیز کنی و تشخیص بدی مناسب هم هستین یا نه.
