من ادم منفور یا کسی نیستم که زیاد فکر کنم به چیزی که سرش ناراحتم ولی دیگه بریدم دیگه نمیتونم تحمل کنم اینارو چرا همه ازم متنفرن پشت سرم حرف میزنن هیچکس با من خوب نیست هیچ خوبی ندیدم چه از خانواده فقط مامانم که اونم از حالم خبر نداره بهتره نداشته باشه چه کسای دیگه قلبم دیگه تحمل نداره از ظاهر شاد میزنم برا همین کسی از حالم خبر نداره از درون داغونم فقط دارم بزور خودمو میگیرم چرا هیچکسو ندارم که درکم کنه؟ مگه من چکار کردم ؟ حقم اینه ؟اونقد حالم بده که میرم بیرون احساس بدی دارم از خودم متنفر شدم فقط بخاطر اطرافیانم که بهم صدمه میزننولی کسی خبر نداره من فقط میخوام زندگی کنم چرا تنهام نمیزارید؟چرا نمیزارید به حال خودم باشم ؟ تا تونستم به بقیه خوبی کردم ولی برعکسشو گرفتم نمیدونم شاید حقمه اینهمه بدبختی بکشم فقط اومدم خودمو خالی کنم همین.
کمکی از دست ما برمیاد؟🤦🏻♀
شما جایی رو امضا نکردین که همه آدمای دور و اطرافتون، از عقایدتون و سَبکِ زندگیتون راضی باشن؛
شما یکبار زندگی میکنید و حق شماست که نسبت به نظر دیگران بیاهمیت باشید
وقتی آدما میبینن تو انقد خوبی،پس طاقت نمیارن و شروع میکنن به کوبیدنت
چون ضعیفن،چون نمیتونن ببینن کسی از اونا بهتره
مث نامادری سفیدبرفی
هرچی خوب تر باشی،بیشتر پشتت حرف میزنن
بیشتر سعی میکنن داغونت کنن
منم☹️
ملومه که حقت نیس
مطمعن باش وقتی پشتت حرفه ینی کارت درس بوده(:
انقد بخاطر دیگران خودتو اذیت نکنید
بخدا هممون میمیریم هیچکسم اون یکیو یادش نمیاد
ما ولت کردیم تو ما رو ول نمیکنی
این حجم از حس بد از کجا اومده؟
یادت باشه خوبی کردن به دیگران هم حد و اندازه داره گفتخ آقا امیر المومنین علی علیه السلام هست.
گاهی اوقات میشه حس می کنی مقبول اطرافیانت نیستی شک نکن پیش خدا خیلی خاصی
آدما آفریده شدن تا مارو خسته کنن
تا باعث حس کردن این حس هامون بشن
گاهی آدم واقعا میبره
گاهی برای بریدن حق زیادی داره
لازم نیست تظاهر کنی
احساس ها آفریده شدن تا حس بشن
نه که سرکوب بشن و یا ازشون فرار بشه
بروز بده که خسته ای
چقدر ذهنت رو درگیر بقیه کردی؟زندگی کن و ب مردم و اطرافیان بی اعتنا باش.چون این مردم عادت دارن حتی اگه نشناسنت قضاوتت کنن.ذهنت رو رها کن و با آرامش ب زندگیت ادامه بده.
با اجازه ادمین واقعا مجبور شدم تو یه تاپیک بگم . کسی میدونه چجور میشه از جایی که خاطره داریم حالمون بد نشه ؟؟ کیس عاطفیم خاطرات خوشی برام یه جای خاص ساخت کلی ، ولی بعدنا کلی عذابم داد و الان خاطرات اونجا اذیت کننده س گاهی مجبورم رد میشم حالم خیلی بد میشه بشدت . آخه اون تنها نبود نا یه سگ مشترک هم داشتیم تروخدا وسی تجریه داره چجور میشه برام اونجا عادی شه ؟ فقط این راه و امتحان کردم به بدیهاش فکر کردم و ... اما نشده چون بخاطر اون نیست ! پرم از حس درد و عذاب
دارم زندگیمو میکنم ولی اونا نمیزارن زندگی کردنو دوس داشتم الان هم دارم فقط میخوام دست از سرم بردارن سعی میکنم اهمیت ندم ولی بازم ادامه میدن 🙂 اونم هر روز آدم مگه چقدر طاقت داره؟ قلبش از چی ساخته شده اینارو هر روز تحمل کنه
ربطی به تو نداره آدما خیلییی خیلییی پلید شدن متاسفانه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز