شوهر ضعیف

بوده اما پدرشوهرم مرد ساده و تحت کنترل مادرشوهرم بوده....اما من واقعا از زندگی زن سالاری بوم میاد و البته توانش رو هم ندارم

خیلی سعی کردم بهش اعتماد به نفس بدم...شاید ۵درصد تغییر داشته و هنوز ۹۵درصد کم داره....باورت میشه دیگه بریدم...تمام موهام سفید شده...هیچ کجا حامی من نبوده و نیست یعنی بلد نیست ....

این هم به فکرم رسید....اما توی شهر غریب کیو پیدا کنم...کارش یه جوریه که نمیشه برنامه ی این مدلی براش در نظر گرفت...بخدا از بس دنبال راهکار بودم،رفتار خودم مردونه شده ولی اون هنوز به عرضه نرسیده

مثال که زیاده....سه سال زندگی کردم اندازه ی تعداد روزهاش مثال دارم....آخریشو برات میگم....صدای بچه ها توی کوچه خیلی اذیتمون میکرد من هم مریض بودم و ازش خواستم یه تذکری بهشون بده....بخدا نمیتونست یه تذکر بده....رفتیم اتلیه عکس بگیریم و موقع تحویل عکسها میخواست پول بیشتر ازمون بگیر و یه جورایی سرمون کلاه بزاره به شوهرم گفتم برو حقشونو کف دستشون بزار ،و مول زور هم نده....نرفت تا مجبور شدم خودم برم و عکسه رو بگیرم و اصلا نزاشتم پول زوری ازمون بگیرن....اصلا فکر کنم بخاطر اینکه متوجه سر و سادگی شوهرم شدن،میخواستن پول زور بگیرن

ممنون عزیزم...میدونم چی میگی....گاهی برای آروم‌کردن خودم به این چیزا هم فکر میکنم ولی واقعا یه جاهایی نمیشه....من سه ساله ازدواج کردم و بخاطر ضعیف بودن شوهرم دلم‌نمیخواد بچه دار بشم....اگه فردا کسی توی سر بچم بزنه،مطمئنم شوهرم اشکاشو پاک‌میکنه و میگه دیگه نرو تو کوچه....چون خودش نمیتونه بره و پیگیری کنه....من به اینها فکر میکنم و دیوونه میشم....

نمیدونم خودش میخواد یا نه.ولی صددرصد متوجه شده که بی اعتماد به نفسیش چقدر به زندگیمون ضربه زده اما احساس میکنم چون ۳۰و خرده ای سال با این حالت زندگی کرده،اصلا به حالت دیگه ای فکر نمیکنه.همونقدر که واقعا نمیشه یه مرد خشن رو به به مرد اروم و مهربون تبدیک کرد،یه مرد بی اعتماد بنفس و خجول رو هم نمیشه کاری کرد.....فقط تنها کسی که این وسط مجبوره هم زن باشه و هم مرد خونه باشه،من بیچاره ام