با پای خود رفتیم و هی گفتیم تَقدیر
در گِل نشستیم و به خود بَستیم زنجیر
تقویم ها گفتند و ما باور نکردیم
یک عمر در پرواز خود کردیم تأخیر
تا راحت ِ وجدان مان بر هم نَریزد
هر درد را با حکمتی کردیم تفسیر
از ماست هر ظلمی که در هر لحظه بر ماست
این است رمز ِ نهضت و آغاز تغییر
سوگل مشایخی
