خب اول تاپیک میخوام اینو بگم که خود من از حرفای شعاری متنفرم پس قضاوت
ما خیلی ثروتمندیم منظورم از ما هممونیم تموم ادمای این کره خاکی اما گاهی وقتا این ثروته یادمون میره
یکی ناراحته چرا قدش کوتاهه ولی نمیدونه یه نفر حاضره قد همونو حتی کمترم داشته باشه ولی بتونه راه بره
یکی غصه اش اینه چرا خونه اش کوچیکه ولی نمیدونه یه جای دیگه یکی حاضره همون خونه رو داشته باشه ولی تو خیابون نباشه
یکی عذاب میکشه چرا ازدواج نکرده چرا طلاق گرفته ولی خونه بغلی یکی دیگه هرشب داره با همسرش زدوخورد میکنه و ارامش نداره
یکی ناراحته چرا چشماش رنگی نیست ولی یه نفر دیگه حاضره همون رنگ چشمو داشته باشه ولی بتونه یکبار ببینه
یکی ناراحته چرا جوش روی صورتش داره یه نفره دیگه حاضر رو صورتش جوش و لکه داش ولی میتونست با گوشاش بشنوه
یکی ناراحته چرا لکنت داره ولی نمیدونه خیابون بغلی یکی هست که نمیتونه حتی یک کلمه حرف بزنه
این مثالا زیاده انقدر زیاد که حتی گاهی به مغزمون خطور نمیکنه پس بدون شرایطی که الان داری میدونم برات سخته ولی شاید ارزوی یکی دیگه باشه پس با چیزی که تو لحظه حال داری خوشحال باش و شکرگزارش باش و اگه دوست داشتی فقط یه ثانیه چیزایی که داریو فراموش کردی یادت بیار
تو سفیدی همیشه یه نقطه سیاهی هست و تو سیاهی همیشه یه روزنه نور اینو یادت نره دوستم
