سلام دختر من یه سالشه هر چی میوه و غذا و کلا خوراکی بهش میدم میماله به فرش و همه جا با کثیف کاری میخوره
پارچه میندازم زیرش اونو بلند میکنه میماله به فرش انگار نیت کرده هر طور شده خودش رو مریض کنه
اعصابم ضعیف شده دیگه یه ساله نتونستم درست بخوابم نمیتونم درست غذا بخورم یه حمام با ترس میرم چون اگه بیدار شه من کنارش نباشم خونه رو میذاره تو سرش
هر چی هم بهش میگم اهمیت نمیده تشویق میکنم اصلا انگار نه انگار فقط باید دعواش کنم تا اروم شه
دعوا؟؟؟؟؟
بچه یکساله؟؟؟؟؟؟
حالت خوبه؟؟؟؟؟
نمیزاره خودت بهش غذا بدی ؟
بچه همینه دیگه بچه منم ۹ ماهشه سعی میکنم فقط تو آشپزخونه بهش غذا بدم تا حداقل همه جارو به گند نکشه 😅
به نظرم خیلی بهت وابسته شده کسی نیست گاهی یه چند ساعت ازش مراقبت کنه؟ برا اینکه عادت کنه ممکنه گاهی تو پیشش نباشی. آخه من می بینم بعضی بچه ها که همش کنار مادرشونن یه لحظه نبیننش احساس عدم امنیت و ترس می کنن
اینکه بخای با دعوا آرومش کنی خیلی بده داری بد تربیتش میکنی
چند روز دیگه دعوا جواب نمیده روش عزیزم
یکم صبرو تحملتو بالا ببر
روشای مختلف رو امتحان کن
چه روشی به خدا میخندم باهاش بغلش میکنم نازش میکنم تشویق هر چی بگی
اما انگار نه انگار
مثلا الان موز دادم نشسته جلوم گاز زده از دهنش درمیاره اول گفتم دختر قشنگم نکن بخور به به رو بعد لج کرد همشو دراورد مالید زمین بعد میخواست برداره بخوره گفتم ولش کن اون بیا این تمیزه اما همون زمینیه رو برداشت من یه داد زدم اولش گریه کرد بعد اومد نشست تمیز خورد
بنظرت اون موز رو نخوره کلن بهتر نیست تا اینکه با داد بخوره
نمیدونم عزیزم بچه منم دوست داره با موز بازی کنه چون لیزه لهش کنه و بماله زمین
مثلن بچه من فقط دوس داره اگه کسی چیزی میخوره بخوره تنهایی خوشش نمیاد
توام ببین قلق بچت چیه
من به خدا دوس ندارم دعوا کنم اذیتش کنم اما خوب فکر کن خودت هم چندبار بگی خسته میشی دیگه اینم انگار لج میکنه بدتر مثلا من توپ میارم باهاش بازی میکنم میاد موهامو میکشه ناخن میکشه بهم ادم چقدر میتونه تحمل کنه دیگه کلافه میشم بعد شوهرمم تا پارسال که بچه نبود زیاد از خونه نمیرفت بیرون کارش یه جوریه تو خونه بود بیشتر الان به هر بهونه ای صبح میره تا شب بعد که میاد هم ده دقیقه بچه رو میگیره تا گریه میکنه اونم شروع میکنه غر زدن یا میاد میگه بریم بیرون توماشین بچه انقدرمنو اذیت میکنه دادم درمیاد بعد باز غر میزنه
خسته شدم به خدا
میدونم من خودم انقدر ناراحتم که چرا باید با اعصاب خوردی چیزی رو بخوره چون خودم وقتی ناراحتم ترجیح میدم از گرسنگی بمیرم اما چیزی نخورم چون میگم از زهرمار بدتره اخه فقط موز نیست که صبحونه میدم کارش همینه ناهار همین شام همین
میاد میشینع کنارم مثلا ناهار بخوریم غذاشو میریزه بیرون حمله میکنه به بشقاب من غذا رو پخش پلا کنه اخه انقدر دیگه نا اروم؟
والا انقدرم تو حاملگی حواسم به تغذیه و افکار و همه چیم بودکه اینطور نشه ببین چی شده🥲
نه والا مادرم که فوت شده خودم تک بچم
از اون ور هم خانواده شوهرم اصلا
از اینور خود شوهرم میگه حق نداری جایی ببریش من حتی تا سر کوچه نمیتونم برم
اون روز با همسایه داشتیم سلام علیک میکردیم تا اومدم تو خونه گفت روندی پاشه بیاد اینجا گفتم نه بابا پیرزن کجا بیاد خونه ما
یعنی صبح تا شب با بچه تنها دارم سرو کله میزنم وقتی هم میاد میگم خوب نگهش دار من به کارام برسم اصلا عین خیالش نیست
اون روز رفتم تو حموم یه چیزی رو بشورم بچه رو ول کرد اومده بود پشت در جیغ و گریه اومدم بیرون انقدر اعصابم خورد شد کلی داد زدم بعد خیلی راحت میگه خوب خودت خواستی بچه جمعش کن
اره عزیزم منم گاهی عصبانی میشم سر بچه خالی میکنم ولی کلن کار اشتباهیه
اینجور که تعریف کردی همش تو خونه ای
ببین اون بچه هم مثل خودمون احتیاج به بیرون رفتن داره تا حوصلش جا بیاد
یه همبازی که باهاش بازی کنه
شوهرتم داره کم کاری میکنه
یسری مسئولیتارو بنداز گردنش
میدونی بیرون که میریم حتی بچه رو بغل نمیگیره خوب من خسته میشم دیگه میگم بیا بگیرش پنج دقیقه میگیره تا بچه بگه اهه میندازه بغل خودم
کالسکه هم نمیمونه خستم به خدا اصلا نمیدونم چیکارکنم
شوهرم اصلا مسئولیت هیچی رو قبول نمیکنه هیچی ها
مثلا بهش میگم پاشو یه چایی بده بهم پام دردمیکنه دیگه یهو یه ساعت میگذره این هنوز داره یا تلویزیون میبینه یا بازی میکنه بعد تا من پامیشم فوری میدوه میگه چه خبرته حالا برات میارم دیگه تا حرفم بزنم قهر میکنه میره بیرون
اینم بگم بهت من پدرم دراومده روتین خواب دختر رو درست کردم شب ساعت ده بخوابه این همش تلویزیون زیاد میکنه خوب صداش میاد اتاق بچه نمیخوابه دیگه
بعد میگم خوب کم کن بچه بد میشه میگه تو خونم یه تلویزیونم نمیتونم ببینم غر میزنه بهم بعد جلو مردم چنان فیلم بازی میکنه همه فکر میکنن من روانی ام
