خانم همکار شوهرم دانشجوی پزشکی..وهم سن من
هربار تویه مهمانی یاجایی میبینمش بعدش کلی حالم بده..حس میکنم موفق نبودم..به جایی نرسیدم..وهمش غبطه میخورم..گاهی دوست دارم اصلا نبینمش..
چیکار کنم بااین حسم کنار بیام،؟؟😞
همش تودلم میگم خوشبحالش..
تو هم ی کاری کن. ک به خودت افتخار کنی
وقتی تو این حسو داری حتما همسرت بدتر از توئه
چون حس منتقل میشه و همسرتم پیش خودش میگه چرا زن من نباید دکتر باشه
قرار نیست همه مثل هم باشن مطمینا شماهم چیزایی داری که اون نداره.بعدم اگه فکر میکنی حس بری میگیری ارتباطتو کم کن
سعی کن توهم در زمینه ای که علاقه داری فعالیت داشته باشی هم خودت حس بهتری داری هم همسرت تازه مگه تو میدونی عاقبت دیگران و زندگیشون چطوره که بهشون غبطه میخوری
یه بار ازاحساسم بهش گفتم که همسر همکارت رومیبینم ناراحت میشم..اونم بهم گفت توهم کلی پیشرفت داشتی اینجوری دیگه نگو.. ولی دست خودم نیست چندروز پیش دیدمش بااین که خیلی دختر خوبی ولی دوست ندارم ببینمش دیگه
من فقط ازاینکه پزشگی میخونه خوشممیاد.چون چیزی بود که خیلی دوسش داشتم ولی نشد که بشه.
حافظ کل قرآن شدم..یه زبان یاد گرفتم..دانشگاه رفتم.. معلم تویه مدرسه غیرانتفاعی شدم..کلی مسابقات ورتبه دارم..ولی هربار به پزشک میبینم اینجوری میشم..
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
22 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز