دعوا سر بچه

یکبار

من بچه ندارم ولی هزارباربخلطربرادرزادهام دعواکردم چون خودم بزرگشون کردم خیلییم حال میده 

خودم نه ولی اطرافم زیاد دیدم این مورد رو

نه نمیذارم برن تو کوچه

ولی با بچه ها فامیل دعوا کردن دو دقیقه بعد میشینن کنار هم بازی میکنن من چرا دخالت کنم، ولی اگه در حد زدن بود سریع جداشون میکردیم که خیلی خیلی کم پیش میومد

والا پسردایی شوهرم یه نرخر بالغه ها ۹ ماه از خود من کوچیک تره بچه ۹ ماهه منو اذیت میکرد هی پستونکشو در می‌آورد منم داد زدم سرش 

من دوست ندارم برن کوچه خودشون هم علاقه ای ندارن، کلاس و باشگاه میرن و یه همسایه محترم داریم یا اون میاد خونمون یا بچه من میره اونجا، وقتی میفرستی تو کوچه دیگه تسلطی رو تربیتش نداری و اعتماد نمیکنم نمیدونم بیمارجنسی که ممکنه به بچم اسیب بزنه کدوم ادمه

 اتفاقا برام عجیبه که چطور یه مادری بدون ترس بچه اش میفرسته تو کوچه ایا نمیترسید یا دلهره های من بی دلیله؟ 

در همسایمون صدای خیلی میداد، دختر منم نوزاد بود انقد صدای بدی میداد همیشه دخترم از خواب می پرید بارها گفتیم درست کنه درش و اهمیت نداد رفتم پریدم به آقای همسایه که درتون درست کنید مارو عاجز کرده بچه ام از خواب میپره اونم با داد گفت خانم مگه صدای بچه های شما که مارو عاجز کرده حرفی زدیم، حالا فقط این درس که باز میکنن برای ماشین حیاط بزرگی دارن و اصلا این سمت رفت و آمدی نداشت که بخام اذیت بشن، شوهرم اومد گفت مگه میشه بچه رو خفه کرد خونه بچه دار صدا میده میخای دهنشونو ببندم کشید به 110 حق رو به ما دادن انقدم والا ما صدا نمی‌دادیم، گفتن درشونو زود درست کن، درستش کردن چند روز بعد