هر روز تقریبا ساعت ها گریه می کنم.ناراحت و ناامید هستم و بدترین تاثیرو رو درسام گذاشته...
دوست دارم چیزهای جدید یادبگیرم و کار پیدا کنم
اما تقریبا همش شکست میخورم انگار اون حوصله و انرژی و اراده نیست
انگار چیزی تو وجود من نمیزاره ساده ترین تلاش های زندگیمو بکنم
نمیزاره لحظه ای از این زندگی لدت ببرم
من فقط از زندگی بیزار شدم
همه منو سرزنش میکنن تو خونه میگن دیگه حوصله گریه و زاری نداریم تقریبا هیچ وقت هم تلاش نکردن با من صحبت کنن یا حتی کمکی کنن
من خیلی تنهام
تنها چیزی که میخوام اینه این عذاب تموم بشه
اما نمی دونم چجوری
