شاید اگه میشد مشکلتون رو مطرح کنید بیشتر میشد راهنمای کرد.
من یه دختر ۲۴سالم که کل عمرم فقط زجر کشیدم تو فقر و سختی و با آدمایی بزرگ شدم که حرف عادیشون تحقیر کردن بودآرزوم بود با یه مرد خوب ازدواج کنم نزدیک کنکور عاشق یه نفر شدم که اونم گذاشت رفت دانشگاه قبول شدم بیهوشی خوندم سال اول دانشگاه موهام اونقدر ریخت که پوست سرم معلوم بود بعد خانوادم به جای حمایت مسخرم میکردن الآنم هنوز سرکار نرفتم باید طرح وزارت بهداشت بگذرونم هنوز نوبتم نشده هر روز غر میشنوم که چرا سرکار نمیرم حتی موقع غذا خوردن جوری نگام میکنن انگار اضافی ام کوچیک ترین هزینه ای ازشون اگر بخوام با کلی منت بهم میدن کلا انگار من اضافی ام
همه چی ب ازدواج ختم نمیشه ...
ازدواج رو تو ذهنت گنده و گنده تر نکن
دنبال کار باش... سعی کن تایم بیشتری رو سرکار باشی
امید مایه حیات زندگیه ...
من خودم الان افسرده ام ... پزشکم دیروز بهم میگفت همین که خودت میدونی حالت بده خیلی کمک میکتی ب روند درمان
باور کن بهم گفت افسردگی ات 90 درصده ولی 40 نشون میدی 😅😅😅
تپش قلب زیادی دارم و استزس بی نهایت ...تازه تنگی تفسم میگیرم
ولی مطمئنم حالم درست میشه
تو هم از سیاهی زندگیت بیا بیرون
اول اینکه واقعا بهتون تبریک میگم که بااین شرایط تونستید این رشته قبول شید، واقعا باید بهتون آفرین گفت.
قطعا حرفای که خانواده بهتون میزنن بخشیش بخاطر شرایط مادی خانواتتون هست، شما باید درمرحله اول سعی کنید روحیتون شاد نگهدارید واعتماد بنفس از دست رفته تونو دوباره برگردونید،
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز