قشمگ ترین شعری که شنیدید و دوسش دارید؟🥲

جمالت آفتاب هرنظر باد

ز خوبی روی خوبت خوب تر باد 

همای زاغ شاهین شهپرت را 

دل شاهان عالم‌زیر پر باد 

رفتم از كوي تو ليكن عقب سر نگران 

تو بمان و دگران واي بحال دگران 

شعري ك اكسم واسم فرستاد 😝

به قفس سوخته گیریم که پر هم بدهند

ببرند از وسط باغ گذر هم بدهند

حاصل این همه سال انس گرفتن به قفس

تلخ کامی ست اگر شهد و شکر هم بدهند

قصه ی غصه ی یعقوب همین بود که کاش

بادها عطر که دادند... خبر هم بدهند

ما که هی زخم زبان از کس و ناکس خوردیم

چه تفاوت که به ما زخم تبر هم بدهند

قوت ما لقمه ی نانی ست که خشک است و زمخت

بنویسید به ما خون جگر هم بدهند

دوست که دلخوشی ام بود فقط خنجر زد

دشمنان را بسپارید که مرهم بدهند

خسته ام مثل یتیمی که از او فرفره ای

بستانند و به او فحش پدر هم بدهند

حامد عسکری

تو جگر گوشه هم از شیر گرفتییی لیک ....من همان عاشق خونین جگرم

میازار موری که دانه کش است

همین اومد به ذهنم😐

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن

تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی🥹🫀

ولی الان شعر بهنام صفوی اومد تو ذهنم دیگه برات گریه نمیکنم عزیزم😢

شاخه را محکم گرفتن این زمان بی فایده ست

برگ می‌ریزد، ستیزش با خزان بی فایده ست

باز می‌پرسی چه شد که عاشق جبرت شدم

در دل طوفان که باشی بادبان بی فایده ست

بال وقتی بشکند از کوچ هم باید گذشت

دست و پا وقتی نباشد نردبان بی فایده ست

تا تو بوی زلف‌ها را می‌فرستی با نسیم

سعی من در سر به زیری بی‌گمان بی فایده ست

تیر از جایی که فکرش را نمی‌کردم رسید

دوری از آن دلبر ابروکمان بی فایده ست

در من ِ عاشق توان ِ ذره ای پرهیز نیست

پرت کن ما را به دوزخ، امتحان بی فایده ست

از نصیحت کردنم ، پیغمبرانت خسته‌اند

حرف موسی را نمی‌فهمد شبان، بی فایده ست

من به دنبال خدایی که بسوزاند مرا

همچنان می‌گردم اما همچنان بی فایده ست

کاظم بهمنی

از تو بگذشتم و بگذاشتمت بادگران 

رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران 

ماگذشتیم و گذشت انچه تو باماکردی 

تو بمان و دگران وای بحال دگران 

شهریار(:🌱

گاه آن کس که درین دیر مکان می‌خواهد

یک گنه‌کار فراریست امان می‌خواهد

گاه آن کس که به رفتن چمدان می‌بندد 

رفتنی نیست، دو چشم نگران می‌خواهد 

قصه‌ی دست من و موی تو هم طولانیست 

وصف آن بیشتر از عمر زمان می‌خواهد 

عاشقی بار کمی نیست کمر می‌شکند 

خودکشی کار کمی نیست توان می‌خواهد

چشم من گاه در آیینه تو را می‌بیند 

هر که هر چیز که گم کرده همان می‌خواهد

این که هر کار کنم باز کمت دارم را 

عقل پنهان شده و قلب عیان می‌خواهد

بر سر عهد گران هستم و تنها ماندم 

کار سختیست ولی قلب چنان می‌خواهد

عاشق اینم : 

هیچ کس با من چونان من مردم آزاری نکرد .‌.‌.

به چ می اندیشی؟

نگرانی بی جاست
عشق اینجا

و خداهم اینجاست 

سهراب سپهری🌱