سلام دوستاي خوب
بچه ها لطفن به درد دلم گوش بديد، همسر من خيلي بي عاطفه و بي احساسه، خواهشن يه سري بدو بدو نيايين بگين خودت مقصري. ازاول همينطوري بود ، ولي من ميداشتم به حساب حجب و حيا تو دوران نامزدي و اول ازدواج. حرف عاشقانه صفر، حرفاي محبت اميزاصلاااااااا. البته اينم بگم من طي تحقيقات بسيار و مطالعه فهميدم شوهرم چون رابطه خوبي با مادرش نداشته كلا از جنس زن خوششنمياد.
مشاوره نمياد.
اگه باهاش حرف بزنم سكوت ميكنه بدتر حرصم ميده.
منم خيلي عصبي ميشم.
يه پسر دارم و نميتونم برم دنبال جدايي، راحت نيست كه. خودش مكافات داره كلي . دارم راجع بهش فكر ميكنم ولي هنوز به نتيجهنرسيدم.
به شدت احساس نياز عاطفي دارم و ميخوام شروع كنم نماز خوندن و قرآن خوندن. اخه اصلن ادم مذهبي نيستم بايد برم تشهد و سلامرو از اينترنت يه بار بخونم چون يادم رفته. ولي حس ميكنم تو اين چاله اي كه افتادم فقط خدا ميتونه كمكم كنه كه اروم شم . لطفا بهمانگيزه بديد. كيا اينكارو كردن و براشون جواب داده؟؟؟
