منم جاییو نگرفتم دیگم فکر نمیکنم قرار باشع بگیرم..
ولی ناامید نمیشم و به راهم ادامه میدم،زندگی همینه. هروقت تو تاریکی مطلق قرار میگیرم یه نور کوچکی اون دور دورا بهم میتابه و وقتی سمتش میرم دوباره به روشنایی کامل میرسم اون نور از سمت خدا میتابه به ما آدما و کافیه سمتش بریم. این حس خیلی قشنگن از تاریکی مطلق به نور برسیم این امید و نور هم فقط و فقط از طرف خدا به آدما میرسه