معجزه ها

بله عزیزم خدا ک به نماز ما احتیاج نداره مطمئنا برا ما خوبه ان شاالله توفیق نصیبم‌بشه یعنی ماه رمضونا برام بهشته چون نمازمو سر وقت میخوتم انقد حال خوب میگیرم 

این گروه نیست کانال هست که هر چند روز یکبار که کسی معجزه ای براش رخ بده برا مدیر کانال میفرسته ایشونم میزاره تو کانال. یعنی هیچ دونفری باهم گفتگویی ندارن هیچ کسی رو نخواهی شناخت اونجا.

 هیچ حرف غیر شرعی و اینا هم توش نیست. سراسر فقط عشقه و معجزات.

آره عزیزم متوجهم من خودم برادرم یک مردِ واقعیه اما نماز نمیخونه آرزومه بخونه. میدونم خودشم دلش میخواد بخونه.

من‌خودم روزی نیست خودمو سرزنش نکنم و عذاب وجدان نگیرم 😐😐😑😑😔😔😔

اگ‌تو تلگرامه ک‌من ندارم اصلا اگ‌اینستا هست پیجشو بده

من رفتم. ولی متاسفانه اون زمانا درکم پایین بود. ان شاءالله خدا قسمت کنه حتما برم باز.

حتما کربلا برو اونجا خیلی عجیبه. کاش برم بازم. شاید برا پیاده روی امسال رفتم اگر بطلبه

نه اینستا نیست. ولی قطعا باید از این پیجای نماز شب تو اینستا باشه. بزار یه معتبرشو برات از دوستم بگیرم تا فردا برات میفرستم

عزیزمممممممم .اگر انسان بخاطر اشتباهاتش ناراحت باشه یعنی یک مومن واقعی هست و خدا هم هواشو داره میگه لااقل بنده م توی اوج لذت و سرخوشی نیست که فرمانمو انجام نمیده. بلکه خودشم عذاب داره که نمیتونه. 

لطفا ازت درخواست دارم تو این شب که ده دقیقه دیگه سحرگاهشه و حاجت صددرصد به لحاظ بُعد زمانی میگیره. دعام کنی بگی خدا ببخشش و کارشو درست کن چه پرسشنامه چه اون جایی که میخواد بره خیلی میترسم از عقوبت

باشه عزیزم برات صلوات میفرستم مشکلت حل بشه 😍❤

مگه کجا میخوای بری؟ پرسشنامت ک حل میشه دلم روشنه

ممنووونم ازت ان شاءالله تو هم بزووودی زود افسردگیت کامل حل شه. شاید دوسه روز دیگه هم یه سفر رفتم مشهد. اونجا دعات میکنم اسمتو میارم.

پرسشنامه خدا کنه مرررسی😍

عزیزم میشه انقد استرس نداشته باشی باوز کن از مشت گوشی دارم حسش میکنم در ضمن خداوند رحیم رحمانه و ادم ها رو مواخذه نمیکنه نگران نباش و امیداوار به لطف خدای بزرگ 

✨💠✨💦✨❄️✨
💦
#تجربه_حاجتروایی_شفای_بیماران
#توسل_به_ائمه

✍️من از دوران نوجوانی دچار یک بیماری روحی بودم که خودمم خبر نداشتم و فقط علائمش رو میدیدیم.تا 17.18 سالگی که از طریق روانشناس و روانپزشک افتادیم دنبالش.تقریبا 1 سالی پیش روانکاو رفتم
من خیلی نا امید بودم و اصلا با خانوادم برای درمان همکاری نمیکردم و فقط میگفتم نه درست نمیشه.مدتی گذشت
طوری شده بود که دیگه خانوادمم از دکترا قطع امید کرده بودن.اعتقادات مذهبی خیلی قوی هم نداشتم.سال 90 رفتم راهیان نور وقتی برگشتم یکی از دوستان 1 ختم قرآن بهم داد و روزانه شروع کردم به خوندن قرآن و نمازم رو هم اول وقت میخوندم .گذشت و گذشت بازم خبری از خوب شدنم نبود.سال 91 دوباره رفتم راهیان نور.بازم مریضیم خوب نمیشد ... اما هر سفری که رفتم بار معنویش برام موند و من امیدم بیشتر شد.هفته ای 1 روز میرفتم حرم امام رضا.
مامانم میگفت هر کی جای تو بود تا الان شفا گرفته بود
پاییز 92 بود که دیگه واقعا خسته شده بودم از گوشه گیری و افسردگی و علائم وسواسی که به خاطر بیماریم بود.از اون موقع به جای هفته ای 1 روز از کلاسای درسمم میزدم و میرفتم حرم اما هیچی به خانوادم نمیگفتم چون تحمل اینکه بگن تو زیارتت قبول نیست و تو اصلا دلت با آقا نیست رو نداشتم.... شرایط بسیار سختی بود ... تا اینکه یه شب خواب دیدم رفتم کربلا.تو خوابم 1 جا شفا گرفته بودم و 1 جا بیمار بودم . تو خوابم در قبر امام حسین رو باز کردم و با تمام وجود توشو نگاه کردم .... اما جز تاریکی چیزی ندیدم . دلم خیلی شکست ... تقریبا مدتی بعد از این خوابم خواهرم زنگ زد گفت دارن برای کربلا ثبت نام میکنن توام بیا بریم خدا رو چه دیدی شاید ای گره ی کور به دست امام حسین باز شد ... خیلی نا امید بودم اصلا فکرشم نمیکردم بشه برم.پول سفر هم از طریق وام جور شد وبعد از سفر کربلا وقتی اومدم اینقدر صبرم زیاد شده بود که تحمل کردن علائم بیماری واسم خیلیییییییی آسون شده بود ... اما بازم خوب نشده بودم ... یه روز داداشم زنگ زد گفت : فلانی تو رفتی کربلا چیکار کردی؟؟؟ما انتظار داشتیم تو رفتاراتو تغییر بدی و عین بقیه آدما عادی بشی ....
بغض گلومو گرفت گفتم من خودمم تحمل خودمو ندارم واقعا بریدم . دیگه جز کربلا رو این زمین جایی نمونده که نرفته باشم ...... از کربلا که اومدم این بار نه برای شفا گرفتن که فقط به عشق زیارت میرفتم حرم و مباحث تنها مسیر رو هم که مبارزه با هوای نفس بود به طور جدی دنبال میکردم ... سعی میکردم همه جوره نفسم رو بزنم . این به از بین بردن بیماریم کمک فوق العاده ای کرد ... سال نو وقتی کنار سفره 7 سین بودم فقط آرزو کردم خدایا تا سال بعد مشکلم رو حل کن و اگه قسمت این نیست که حل بشه مرگم رو نزدیکتر کن تا مایه ی زحمت دیگران نباشم .... از عید به بعد حالات معنوی شدیدی پیدا کرده بودم هر جا میرفتم کارم زود راه میفتاد ... گاهی نور چهره ی بعضی هاشون رو خوب حس میکردم و پر از آرامش میشدم . تا اینکه روز 9 اردیبهشت . که حدود 1 سالی از گوش دادن من به روضه های امام حسین میگذشت و  6ماه از سفر کربلا رفتم حرم امام رضا .
قبل از حرم حسابی قاطی کردم بودم مامانم گفت چیکار میکنی؟گفتم مبارزه با هوای نفس ...هر کاری که مخالف نفسم باشه حاضرم انجام بدم . گفت اگه واقعا راست میگی بیا این لباسی که برات هدیه خریدم و هیچوقت نپوشیدیش بپوش و برو حرم.با اینکه ازون لباس متنفر بودم بخاطر مادرم پوشیدمش.(لباسی که قبلا دل مادرمو شکوندم بخاطرش ... )وقتی رسیدم اذن دخول رو خوندم و وارد حرم شدم سلام دادم اما نرفتم داخل صحن.فقط چند تا جمله به اقا گفتم : گفتم آقا من اسمم اینه علائم بیماریمم اینه ... خودتون بهتر میدونید ... دیگه از همه جا بریدم ... میگن یه دکتر اگه تو مشهد باشه و شفا بده اون شمایی ... پس یا علی ... یکمی گذشت باز نا امید شدم از همونجا برگشتم دم در و گفتم آقا مثل اینکه باید با خودم یه واسطه بیارم تا شما جواب منو بدی ... میخواستم برگردم که یکدفعه صدای یک هیئت عرب با صداهای صلی علی محمد و آل محمد وارد حرم شدن و با مداحی یا عباس ایستادن و شروع کردن به سینه زنی ... یه حسی درونم گفت برو دوباره داخل حرم اینم واسطه .... هیئت حضرت عباس از کربلا پیاده اومدن تا مشهد .... اونم دقیقا همون زمانیکه من نا امید بودم و میخواستم برگردم با دست خالی.رفتم جلو و پرچم حضرت عباس رو کشیدم رو سرم ... شور و حال خاصی بهم دست داد زیر پرچم ... سر درد عجیبی و احساس سنگینی تو سرم داشتم ... وقتی از زیر پرچم اومدم بیرون همون حس سلامتی ای که تو خوابم داشتم بهم دست داد ....

وهمان بود و من شفا گرفتم برای همیشه دیگه آثاری از بیماری نبود

💠@hajatravai313 💠

ممنون ان شااللع سفر مشهدت جور بشه بگو ممنون ازت ک دو تا دسته گل زیبا به من دادی🌷🌷

چیو داری حس میکنی عزیزم؟

ببین در مهربونی خدا شکی ندارم مشکل خودمم سالها بیخیال بودم هنوزم هستم. آخرش مواخذه م کرد. خودشم تو قرآن میگه مبادا شیطان فریبتون بده مغرورتون کنه که من عقوبتتون نمیکنم.