از گذشتن ها خسته شدم،
درد دارد وقتی ساعت ها مینشینی و با خود حرفهایی را مرور کنی که هیچ گاه قادر به گفتنشان نیستی،
بعضی وقت ها میخواهم نبخشم و حرف های تلنبار شده در گلو و کنج دلم را با صراحت تمام به صورت آدم هایی بپاشم که بارها زخم زبانشان روزهایم را ابری کردند؛
پاسخ نشکستن دلشان، شکسته شدن هزار باره دل خودمان بوده و هست!
بخشش تا کی، تا کجا؟!
