چهره قشنگی ندارم واسه همین پیشنهاد دوستی نداشتم الانم سنم زیاد شده ازدواج نکردم همه دخترای فامیلمون ازدواج کردن میان به مامانم تیکه میندازن هرچند اونام خواستگار نداشته دخترشون و تو سن بالا همین تازگیا بزور شوهرشون دادن ولی بازم اذیتم میکنن
از این کار هر دختری متنفره اما مامانم اسمم داده به معرف
هر از گاهی معرفی میکننن میان ولی واقعا افتضاحن در حدی که دوست ندارم باهاشون بشینم حرف بزنم دوست دارم همونجا دم در بشینم گریه کنم
کاش میشد کل صورتم بگیرم عمل کنم اما حتی جراح بینیم نتونستم پیدا کنم هر دکتری میبینم کلی ناراضی داره میترسم قیافم بد تر از اینی که هست بشه
دماغم خیلی بزرگ نیست یه صورت بزرگ دارم که یه دماغ گرد و کوتاه وسطشه و لبایی که خیلی از دماغم فاصله داره اگه لبام سانترال کنم فک بالام دیده میشه چون همین الانم لبخند میزنم لثه هام دیده میشه و پوستم افتضاحه
یکی رو دوست داشتم اما هیچ وقت بهم نگاه نکرد کاش منم قیافه قشنگی داشتم که میتونستم بهش نزدیک بشم بهش نگاه کنم و لبخند بزنم بدون این که بترسم ممکنه بدش بیاد
خلاصه اگه الان یه چهره قشنگی دارین و دوست پسر داشتن تجربه کردین یکی بوده که دوستتون داشته باشه بدونید تو ارزوهای یکی دارین زندگی میکنید و قدرشو بدونید
