من ۳۸سالمه و یه پسر ۷ساله دارم.که کلاس اولش رو تموم کرده.از همیشه نظرم این بوده وقتی باید یه بچه وارد زندگی ادم بشه که پدرو مادر واقعا نیازش رو ببینن نه که بگم بچه بیارم تا بچه اولم تنها نباشه.بهمین دلیل ازدوسال قبل که تصمیم گرفتم یه بچه دیگه بیارم.همسرم گفت هرجور خودت دوست داری یعنی اصراری به بچه نداره و نه مخالفه.مشکل اینه که پسرم خیلی خیلی مخالفه.اول فکرمیکردم یه تظاهر الکیه ولی دیدم نه واقعا جدیه.حتی با مشاورهم صحبت کردم .گفتن یا ممکنه خیلی علاقمند بشه یاممکنه زبونم لال پرخاشگرو افسرده بشه.منم خیلی میترسم گزینه دوم بشه .چون اصلا دوست ندارم ارامش پسرم بهم بریزه.دوستان کسی توشرایط مشابه بوده؟و نتیجه رو دیده ؟؟پیشاپیش ممنون از همه
حرفاتون منو به فکر فرو برد نمیدونم بعد این همه سال بتونم از پس بچه داری بربیام یا نه انگار ه ...
ببین شما دغدغه ی دوتا بچه کوچیک باهم نداری مثل الان من.مال شما ماشاالله بزرگ شده و عاقله و کارای شخصی خودش میکنه حتی ممکنه این بچه جو خوتون عوض کنه.دیگه اینطور نیست مدام تو خونه سر اسباب بازیاشون دعوا باشه یا سر یه بستنی جیغ و داد کنن نداری
وتنها چیزی ک میمونه۱- حوصله و اعصاب خودت تو این سن هست ۲-از بین رفتن آرامش و آسایشی ک آلان داری۳‐ اینکه پسرت جلو دوستاش و فامیل خجالت زده نشه از اینکه مامانشحاملس4- آینده نامعلوم برای بچه دومت