من از اول تهران زندگی کردم . ۲۰ سالمه و تاحالا خواستگارم نداشتم 😑😑😑خانوادمم میگن باید همشهری باشه . من اصلا نه اجتماعی بلدم باشم نه میدونم باید چکار کنم . چون همیشه تنها بودم . هیچوقت دورم آشنا و... نبوده همیشه خودم تنها بودم . اگه بخام ازدواج کنم باید تو شهرستان برم بیرون خودم تنهایی بگردم 🤣🤣😂😂شاید با یکی آشنا بشم بعدم ازدواج کنم 🥺🥺🥺خودمم تنهایی که نمیتونم برم بیرون و فامیلمونم کلا حسود و عجیب غریبن خیلی حساسن که آدم خوشبخت بشه😬😬😬خلاصه نمیتونم هیچ کاری کنم 😒😒😒😑😑🥺💔
برو تو محیط سر کار برو
اگه با یکی تو خیابون آشنا شی بدرد نمیخوره
سلام همسن
منم یکی مثل تو😂✋
فازت چیه تازه ۲۰ سالته
ازدواج دقیقا چی داره مگ😑
اون خدای نشدنی هاست و من گیر شدنی ها، اون همیشه برام خوب می خواد و من دنبال چیزای معمولیم.
هربار که تلخی کنم مهربونی میکنه، هزار بار هم اشتباه کنم صبوری میکنه، هیچ وقت دستم رو ول نمی کنه، هیچ وقت رهام نمیکنه،
هرکجا کم بیارم هست، از آدمها ببرم هست صداش که میکنم شاید همون لحظه نه، اما یه جوری یه جایی جوابم رو میده تا میام از رحمتش ناامید شم تو اوج ناامیدی با نشونه هاش امیدوارم میکنه!
اون تنها کسیه که همه چیزو راجبم میدونه ولی بازم دوستت ام داره، هوامو داره، خدایا بیخش اگه یه وقتای یادم میره که هستی
چرا میخوای با ازدواج بدبخت شی😶 مستقل شو زندگی کن
مثبته
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
5 ثانیه پیش
10 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز