من ازدواج کردم و الان چند ساله که تنهام و از عشقم دورم ولی من نه ازدواج رو خوشبختی و بدبختی معنی کردم نه این تنهاییم رو...چون بنظرم اینکه خدارو دارم و صدامو میشنوه و یکی هست که لحظه ب لحظه تو هر شرایطی باهامه ینی خوشبختی من الان از عشقم دورم ولی خدارو شکر که خدارو دارم و برام این خیلی مهمه درسته دوس دارم عشقمم باشه ولی خب وقتی نیست پس منم منتظر میشم تا همه چی اونجوری بشه ک ب صلاح من و به صلاح شوهرمه...
ببین زندگی مشترک سختیهای خودشو داره منم بخاطر ی مشکلاتی ناچارا از هم دور شدیم و الان دو سه ساله که از هم دوریم البته باهم حرف میزنیم ولی خب دوریم ...از خدا میخام بازم همه چیو درست کنه...
عزی من همیشه ازین لحظه هات خوب استفاده کن و دعا کن ی ادم بادرک و شعور نسیبت بشه نه هرکسی...چون خدایی شوهر کردن خوبه ولی نه هرشوهر کردنی.
ادم شوهر عاقل و بادرکو شعور کنه نه یکی که هرروز اشکشو دربیاره امیدوارم خدا ی شوهر خوب و باشعور نسیبت کنه و بیای از خوبیهاش تاپیک بزنی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
45 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز