یکسره ایراد میگیره از کارام.انگار کلفت گرفته
منم بخاطر اخلاقای بیخودش میترسم بچه دار شم. در صورتی که سنم داره میره بالا.ولی انقدر غر غرو و پر ادعا هست .فکر میکنه فقط خودش میفهمه
میگم اگر بچه بیارم مجبورم تحملش کنم ولی اگر بچه نباشه وقتی صبرم لبریز شد میتونم جدا شم
مردا خودخواهن اکثرا
اول ازش مطمئن شو بعد بچه دار شو..من مامانم میخاد جدا شه..من خیلی ناراحتم
ترو خدا بچه نیارید اون بچه رم بدبخت ميکنيد
یعنی توی این سیزده سال نتونستین با هم کنار بیایین؟
منم تو شرایط توام عزیزم قرادنیست حتما بهت خیانت بشه یا کتک بخوری و دعوای بزرگی بشه که طلاق بگیری
بنظرم بهتره باهاش صحبت کنی و بری مشاوره اگه درست نشد طلاق توافقی بگیرید بلاخره هم تو هم اون آرزوی یه زندگی خوب رو دارید با بچه
اینجور ک نمیشه
تو عاقلانه ترین تصمیم رو گرفتی منم اصلا نمیخوام بچه دار شم
ولی هیچکس بدون تلنگر که اخلاقش درست نمیشه باید اقدام کنید شاید درست شد
آخه خیلی ادعا داره.بهتر از منم حرف میزنه.سخنرانی میکنه.اعصابمو بهم میریزه. وقتی این کارارو میکنه مهربونیاش به چشمم نمیاد.یبارم بهش گفتم من با این اخلاقت اصلا بچه نمیارم.البته خودشم مخالف بچست.بخاطر وضع گرونی و... با اینکه وضع مالیش خوبه.
ولی پشت سرمو نگاه میکنم میبینم بهترین روزای عمرم رفت تو این زندگی
شوهرمنم دقیقا اینطوره اصلا انگار این نون میخوره متپا یونجه
خیلی هم بداخلاقه
من از بچه دارشدن وحشت دارم کلا
مادرشوهرم اینا گیر دادن که پس نی نی نمیاری منم الکی گفتم گرونی هست بابا چ بچه ای مادرشوهرمم میگه مخارجش با من تو بیار
یبارم بهم گفتن خونه میزنیم به نامت اگه بچه بیاد
منم اولش یکم نرم شدم بعد دیدم با هیچ ثروتی شوهرم آدم نمیشه گفتم هروقت خدا بخواد میده مادرجان
بخدادحاضرم رو خودم اسم نازا بذارم ولی بچه دارنشم از این خیلی اخلاقش بده باهم کنارنمیاییم میدونم اگه بچه بیاد من محکوم میشم به تحمل دیگه دست و پام بسته میشه
بچه نیار ها یکی دیگه را بدبخت کنیم که چی بشه میخوام صدسال سیاه بگن اجاقش کوره
من ک خودم میدونم سالمم و تصمیم عاقلانه گرفتم
فقط یچیزی میمونه
عمر خودمونه که داره میره ما میتونستیم این مدت زمان رو کنار کسی ک دوسمون داره و برامون احترام قائله بگذرونیم
یکم دلم برا خودم میسوزه
