با ادما حرف بزنم با اطرافیانم صحبت کنم درد و دل کنم ، از برنامه هام بگم از آرزو هام بگم ولی....
میترسم هر وقت گفتم بهم خورده هروقت بهشون نزدیک شدم دردسر شده ، تو این دنیا از همه چیز مهمتر اینه که فاصله رو با ادما حفظ کنی که اگر نکنی یجایی خیلی پشیمون میشی...
شما نظرتون چیه؟
شده بخواید حرف بزنید ولی مهر بزنید به دهنتون و سکوت کنید؟
آره
سعی میکنم با مامانم بیشتر در میان بزارم تا غریبه ولی بعضی چیزا تو دل خودت بمونه بهتره
اینقدر سکوت خوبه حرف زدنم خیلی خوبه ولی با کسی که بفمه چی میگی یه دکتر سر از اهداف یه مکانیک در نمیاره باس با اهلش گفتگو کرد
کار اشتباهی میکنی منم قبل اینکه عشقم خیانت کنه همش غصه میخوردم باورت میشه شبا با عروسکا حرف میزدم ی مدت افسرده شدم یعنی تا مرز دیوونه شدن رفتم بخدا جدی میگم خیلی فشار روم بود مجبور شدم ب مامانم بهچعضی ویزا رو بگم که یکم خالی تر شم واقعا هم آرامش گرفتم
منم با همه اشیا حرف میزنم جز انسان ، ی چیزی ام بگما اعتماد به نفسم تو حرف زدن کمه حس میکنم حرف بزنم کسی گوش نمیدن آخه مهمونی و کلا هرجا میرفتیم حرف میزدم کسی توجه نمیکرد منم دیگه کلا تا کسی چیزی نگه حرف نمیزنم مگر هیجان زده یا خیلی خوشحال باشم که اونم زود پشیمون میشم
