بیایین درد و دل

ای بابا 

سلام عزیزم

منا یاد دهه شصتیا انداختی که

چند سالته؟؟ اگ دوران نوجوانی هستی تو خونواده های ایرانی بی محبت این چیزها عادیه 

از دختر بودنت ناراحت نباش باید ب خودت و دختر بودنت افتخار کنی هرچند منم چند وقت پیش برای اینکه با فکر هاشون باعث شدن زن توی جامعه دست و پا شکسته باشه گریه کردم اما جوری باش که کسی نتونه بهت جسارت این رو بکنه و بدونه یه فرد قوی هستی

و گیر دادن های پدر مادرت درک میکنم سخته عذاب اوره بعضی حرفاشون اما نگرانن و نمیدونن باید نگرانیشون رو چطوری بیان کنن و این باعث میشه برداشت بد کنیم و آزار ببینم به هر حال اونا خوب بچشون رو میخوان ازشون ناراحت نباش شاید بعد ها خودمونم که جاشون باشیم همین حس و حال و داشته باشیم و این کارا رو بکنیم گلم خودت رو حای اونا بزار حتما ارومت میکنه و سعی کن کار هایی ک ازارت میده رو یادت باشه که توی زندگی خودت اجرا نکنی و مادر نمونه ای باشی❤

بیشتر خانواده ها همینن چون نسل ها متفاوته طرز فکر و اعتقادات هم متفاوته بیشتر خانوادها میبینی اونایی که نسلشون قدیمی تره میخوان افکارشونو به کوچیک تر از خودشون تحمیل کنن این دیگه بنظرم عادی شده بیشتریا با خانوادشون سازگار نیستن مثلا الان مادرایی هستن که هنوزم فکر میکنن فلان حرف رو زدن یا سبیل و بین ابرو برداشتن دختر زشته مردم فلان فکر رو میکنن درحالی که این کار جزو پیرایشه

به هر حال چیزیه که هست تلاش کن شخصیت منعطفی داشته باشی ولی زیر بار حرف زور نرو با تمام توانت تلاش کن ایندتو بهتر بسازی واگر خواستی ازدواج کنی اخلاقای بد خانوادت رو نداشته باشی

به جنبه های منفیش فکر نکن منم چند روز پیش خواستم با دوستم برم بیرون با اینکه هیچ وقت نخواستم برم بیرون اما مامانم مخالفت کرد و نزاشت گریه کردم قهر کردم اما خب حتما حق داشته و خودم بعدا متوجه ی این میشم :))♡