دلتنگی.

اره ...خیلی دلتنگم زیاد 

دوتاش حقیقتا ، 

دروغ چرا 

من یه مدت وابستگی و دلتنگی شدید به یه نفر داشتم

از صبح تا شب ، هییییچ کاری جز فکر کردن بهش نمیتونستم انجام بدم ، حتی توی خوابم راحتم نمیذاشت... شب و روزمو یکی کرده بود... حس میکردم نفسم بندمیاد... پنجره باز میکردم و محکم نفس میکشیدم....

۳سال تمام :)

هیچ جوره خوب نشدم... با حرف هیچکسی ... با کلنجار رفتنای خودم با خودم... هیچی هیچی...

یک بار که خیلی تشدید شد این حالم ، اصلا نمیتونستم بشینم... باید همش راه میرفتم و باخودم حرف میزدم حتی ایستاده غذا میخوردم ، داشتم به جنون می رسیدم... و حالم از این وضعیت بهم میخورد....

یه لحظه همت کردم برای یک هفته ، اول و پایان هرکاری قران میخوندم و از خدا کمک میخواستم... و نمازمم اول وقت میخوندم.

شاید باورت نشه 

ولی بعد از یک هفته خودم نمیدونستم چجوری اما فکرش میمومد توی ذهنم پوزخند میزدم!!! فقط میگفتم خدایا چجوری تونستی؟!!!!!!!!!! برای خدا نجاتم خیلی خیلی خیلی راحت بود :)

منتظرم بود برم سمتش...

شاید الانم ته مانده ای از اون احساسات دلتنگی توی وجودم باشه که طبیعیه... ولی معجزه بود که حالم خوب شد.

امتحانش کن. خدا ، برای همه خداست.

فدات بشم جانِ دل :) ⁦❤️⁩

یاد که نمیره ولی ادم اروم میشه

الان چی یادت رفته؟