شعرای مورد علاقمو هربار متنشو منتشر میکنم
شاید بعضا بد شنیده باشیم
شاید خاطره انگیز باشه
..
پ.ن: دوستانی ک ممکنه تاپیک های منو دیده باشن میدونن ک من برا دل خودم تاپیکمیزنم🥰💙
تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی
قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی
پریزاد عشق و مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی
تو دونسته بودی چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من
تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریاب
قسم خوردی بر ماه که عاشق ترینی
توی جمع عاشـــــــــق، تو صادق ترینی
همون لحظه ابری رخ ماه و آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت
گذشت روزگاری از اون لحظه ی ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب
در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به یادت شکستم
تو از این شکستن خبر داری یا نه
هنوز شور عشق و به سر داری یا نه
هنوزم تو شب هات اگه ماه و داری
من اون ماه و دادم به تو یادگاری
غرق غربتم لحظه لحظه یِ هر دقیقه ای
که بی تو طی شود خسارت است
اگر چه خانه در اسارت است
بمیرم که بی من چه جُوری کشیدی
به چَشمت چه دیدی
♪♪♪
برمیگردم کمی بمان بر میگردم
حتی زخمی و نیمه جان بر میگردم
حتی اگر فرشته ات اهریمن شد
از دستش سرنوشتِ ما پوسیدن شد
♪♪♪
بمیرم که بی من چه جُوری کشیدی
به چَشمت چه دیدی چه زهری چشیدی
من اقیانوس رنج و کوه دردم
اگر دیگر به سویت برنگردم
ببین روز و شبم یک قِصه دارد
از تو دورم من بی نورم
♪♪♪
برمیگردم کمی بمان بر میگردم
حتی زخمی و نیمه جان بر میگردم
حتی اگر فرشته ات اهریمن شد
از دستش سرنوشتِ ما پوسیدن شد
رفیق من سنگ صبور غمهام به دیدنم بیا که خیلی تنهام♩
هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم چه دنیای رو به زوالی دارم♩
مجنونمو دلزده از لیلیا خیلی دلم گرفته از خیلیا♩
نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی♩
تنهای بی سنگ صبور خونه ی سرد و سوت و کور♩
توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست♩
اگرچه هیچکس نیومد سری به تنهاییت نزد♩
اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش♩
یه دیواره
که یه عمره آزگاره
اونورش همیشه بن بست
این ورش هیچی نداره
یه طرف همه سیاهو
یه طرف همه سفیدیم
این طرف ریشه نداریم
اون طرف ریشه بریدیم
اگه از دیوار خونه چشممون جدا نمی شد
یه درخت پیر انجیر همه چیز ما نمی شد
بس که زندگی نکردیم
وحشت از مردن نداریم
ساعتو جلو کشیدن
وقت غم خوردن نداریم
برای اون یه وجب خاک
همه دنیامونو دادیم
ما برای بوی گندم
خیلی چیزامونو دادیم
هیچکی یادمون نداده
خنده ی همو ببینیم
این فقط درد وطن نیست
ما تو غربتم همینیم
این ور و اون ور دیوار
درد ما هنوز همونه
آی شقایق ما جماعت
دردمون از خودمونه
تو همه خاطره هامون
حقه دشمن مرده باده
حتی راه دشمنی رو هیچکی یادمون نداده
یه دیواره
یه دیواره
که یه عمره آزگاره
اونورش همیشه بن بست
این ورش هیچی نداره
از عذاب این قبیله
هممون از هم بریدیم
حس هم خونی نداریم
چون قبیلمونو دیدیم
ما که تو زمزمه هامون
هی به داد هم رسیدیم
یکی یادمون بیاره
کی به داد هم رسیدیم
تو هجوم این همه حرف
هر جوابی یه سقوطه
تو بگو هر چی که میخوای
من که سنگرم سکوته
ای تو بهانه واسه موندن ای نهایته رسیدن
ای تو خوده لحظه ی بودن تا طلوع صبح خورشیدو دمیدن
ای همه خوبی همه پاکی تو کلامه آخر من
ای تو پر از وسوسه ی عشق تو شدی تمامی زندگیه من
اسمتو هر چی که میگم همه تکراره تو حرفای دله من
چشم تو هر جا که میرم جاریه تو چشمای منتظره من
ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن
ای تو خوده لحظه بودن تو طلوعه صبح خورشیدو دمیدن
تو رو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم
از تو تصویری کشیدم که اونو هیچجا ندیدم
تو رو از نگاهت شناختم قصه از عشقه تو ساختم
تو رو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم
ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن
ای تو خود لحظه بودن تو طلوع صبح خورشید رو دمیدن
ای همه خوبی همه پاکی تو کلامه آخر من
ای تو پر از وسوسه عشق تو شدی تمامی زندگی من
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
