ادامه بده؛
حتی اگر هیچکس حواسش به زانوهای خسته و ابرهای گرفتهی آسمان تو نبود.
حتی اگر هیچکس نفهمید
که چقدر کم آوردهای و داری لابلای لبخندهات، چه اندوه عظیمی را حمل میکنی.
حتی اگر خودت را تنها و آسیبپذیر حس میکردی و دیگران فقط نگاه میکردند.
ادامه بده، چون این مسیر توست و در انتها؛
این تویی که طعم رضایت و خوشبختی را میچشی و دیگران، فقط نگاه میکنند:)!🌱
