یه آدمایی پشت بندِ یه اتفاق تلخ
«برق چشم»ـاشون برای همیشه خاموش میشه.
مثل از دست دادن یک عزیز
یا جدا شدن از کسی که عمیقاً دوستش داشتن.
دیگه هیچوقت از ته دل نمیخندن،
قشنگ میشه دید تو چهرهشون که چشماشون برق نداره....
برق و شوق و نور چشمام تو بودی ......
دلم..
برات..
تنگ...
شده..
