از خانواده پایه ای که باهاشون بری بیرون یا مسافرت. نه طرفای شوهرم اونطوری ان.اصلا با کسی رفتوامد نداریم بچم همش حوصلش سرمیره میبریمش پارک اونجا هم چون همبازی نداره میگه بریم خونه هممون دپرس شدیم دلم بحال خودمون میسوزه.تا وقتی دوستم واحد بغلیم بود اصلا اینچیزاحس نمیشد.مغرور شدم پسشون زدم الان اوناهرروز یجان بافامیلاشون رفتوامد داره ماموندیم تکو تنها.قدر رابطه هاتونو بدونین چون وقتی ازدستش میدی تازه جای خالیش حس میشه
خب باز باهاشون برین بیرون بگردین
وا پاشو با شوهرت برو بیرون جایی چرا خوشیاتو با دیگران پیوند میزنی؟
اسی مشکل پسرت سیزده سالت دوستا و رفقای نابابه. سعی کن محل زندگیتو تغییر بدی تا با دوستاش تموم کنه. و اینکه تو خونه انقدری برای مسافرت و اینها وقت بزار ک دچار کمبود محبت نشه بره بیرون
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز