بچه ها نه از دوس پسرم بدم میاد نه دوسش دارم...تیپ و قیافش علاقه من نیس و نبوده ولی انقد خوب بوده و مهربون که میگفتم شاید یه روز عاشقش بشم ولی هنوزم که هنوزه بعد ۲ سال حسی ندارم
فقط میترسم ولش کنم بهتر از اون نباشه برام
انقده همه پسرا خائن و دروغگو و رفیق بازن اعتمادی ندارم کس دیگه ای باشه مثل این انقد خوب
نیمدونم چرا اینجوریم شاید چون اصالتا روستاییه...
خانوادش روستا زندگی میکنن خودش دانشجو سال اخر پزشکی شهرمونه
اونجوریم نیس خانوادش کمک مالی کنن براش خونه و ماشین بخرم خودش کار جانبی دانشجو میکرده تاحالا برای خرج تحصیلش
الانم میگه من نمیدونم از کجا باید پول بیارم خونه و ماشین بخرم بتونم بیام خواستگاریت
