خیلی وقته افسردگی دارم با کوچکترین مشکلی خودمو میبازم زندگی زهر شوهر و بچه هام میکنم
از بس دلمرده شدم هیچی خوشحال و سر ذوقم نمیاره
از خودم حالم بهم میخوره
یادم نمیاد اخرین بار کی بود ک از ته دل خندیدم
خیلی تنههههام هیچکس جز شوهرم دور برم نیس
اونم کلافه کردم از صب تا شب در حال غر زدن و نق و از نا امیدی حرف زدنم
برو پیش ی مشاور خوب
الان به جورایی شهر بوی غم گرفته
منکه دارم میمیرم از افسردگی مجردم کسیم ندارم حرفمم نمیتونم به کسی بگم دق مرگ شدم
وقتی خدا هست دیگه چه غمی میمونه
کاش یمدت قرص آسنترا بخوری
منم عین شما بودم درک میکنم
این قرصه بیخیالی میاره خیلی خوب بودم و شاد وقتی میخوردمش
اولش بدتر میشی ولی بعد دوسه هفته اثر که بذاره تازه میفهمی زندگی یعنی چی
یمدت بخور یه نفس بکش. من چندماه خوردم بعد کنار گذاشتم
امشب تولد بچه هام بود شوهرم یه کیک گرفت
گف ببریم خونه ی بابات به خاطر بچه ها یکم
خ.شحال باش من میونم با بابام اصلا خوب نیس
دوماهه اونحا نرفتم هرچی گفتمش بیا بریم پارک
اونجا بیشتر خوش میگذره قبول نکرد
اخرش رفتیم خونه ی بابام ولی حالم خیلی گرفته بود
اصلا نمیتونستم تظاهر کنم و جلوی خودمو بگیرم
تولد کوفتشون شد
