شغل داشته باشه در درجه اول.
اگر خودتون نمازخون هستید اونم باشه حتماً
ناراحتی روحی نداشته باشه که بخاطرش دارو مصرف کنه یا تحت درمان روانشناس باشه. زندگی باهاشون سخت میشه.
دست بزن نداشته باشه و زود از کوره در نره.
خسیس نباشه.
رفیق باز نباشه که همش بیرون باشه با دوستاش بعد ازدواج.
ببینید دوستاش چجور آدمایی هستن معقول هستن یا نه.
برخوردش با بزرگتر ها رو بررسی کنید مخصوصا پدر مادر خودش.
خیلی چیزای دیگه هست که اینا مهمتر هستن