از ادمایی که تو سایت هیچی از زندگی شون نمیزارن خیلی خوشم میاد یه جورایی اینا قوی ترین ادما تو ذهن من هستن ، اینا ادمایی هستن که اونقدر مقاومن که خودشون میتونن در مقابل غمها و اندوه هاشون بایستن یه جورایی به این ادما حسودی می کنم
آخه من هیچوقت قوی بودن رو یاد نگرفتم
من یاد نگرفتم مقابل مشکلات بایستم
یاد نگرفتم جدی نگیرم
یادنگرفتم اعتراض نکنم
یادنگرفتم شکر کنم
من یاد نگرفتم اشک نریزم
درسته یاد گرفتم به ادما نیاز داشته نباشم
اما یاد نگرفتم هیچ کدوم از اینا رو بلد نیستم
همیشه بغض تو گلوم هست
همیشه دارم خفه میشم و مجبورم چنگ بندازم به گلوم
و وقتی نتونم کاری بکنم اشکام جاری میشه
خلاصه خواستم بگم دمت همه ادمای قوی گرم
