اگر جای من بودین چیکار میکردین؟؟
یه نفرو خیلی دوست داری وقتی که میفهمی مریض شده براش کلی گریه میکنی و براش دعا میکنی تا زودتر خوب بشه وقتی میبینیش بعضی اوقات باهات صمیمی رفتار میکنه و بعضی اوقات سرد و وقتی بهش پیام بدی خیلی سرد جوابت رو بده چند باری میخواستم از حسم نسبت بهش بگم اما میترسم که مسخره ام کنه و غرورم رو خرد کنه دیگه خسته شدم نمیدونم چیکار کنم شما یه راه حلی پیشنهاد بدین😔💔
هرگز چنین کاری نکنیا
نه بهش پیام بده نه هیچی
چه برسه به ابزار علاقه
عزیزم نگفتی چند سالته. ولی اگر قبل ۲۲ هستی اصلا نگو. فراموشش کن بعدا میفهمی چقدر راست گفتم راه منو نرو
ما که جزئیات و نمیدونم مثلا سنت،رابطتت با اون
کجا میبینین،،با این چیزایی که گفتی نه نگو
خب بزار برات تعریف کنم منم اون فردو خیلی دوست داشتم هر روز و هر دقیقه بهش فکر میکردم و مثل تو گاهی خیلی خوب بود و گاهی خیلی بد. من بهش گفتم دوستش دارم اونم اولش گفت منم دارم ولی تو مدت خیلییییییی کوتاهی ورق برگشت اینقدر ازارم میداد تا اینکه یک شب تو همون دعواها که اگر دوستم داری پس چرا اینطوری رفتار میکنی گفت برو دیگه نمیخام اون روز صبحش این اتفاق افتاد و من تا شب فقط گریه میکردم
انقدر گریه کرده بودم که حنجره ام بسته شد و صورتم مثل کیک پف کرده بود بعد خواهرم اومد پرسید چی شده براش گفتم گوشیمو گرفت و به جای من پیام داد بعد بهم گفت خب درستش کردم چیزی دیگه بهش نگو انگار اون کار خواهرم منو نجات داد فرداش زنگ زد منت کشی منم مسش نزدم ولی حسم سرد و سردتر شد و همون زمان فهمیدم علاقه به چه ادم بی ارزشی داشتم کسی که دوست داشته باشه راضی به ازارت نیس
ولش کردم و حالا خیلی هم ازش بدم میاد ولی فرصت های زیادی را به خاطرش از دست دادم. این احساسات زودگذره. و در اثر بلوغ و کمبود توجه خوانده گاهی پیش نیاد بهترین کار اینه تمام راه های ارتباطی باهاش ببندی و خودتو سرگرم کنی تا بگذره خواهش میکنم اشتباه منو نکن
