همسرم انتظار داره همیشه سفره پر از چیزای مختلف باشه
شاید اصلا نخوره ازشون
مثل سبزی ترشی ماست ...
من نه
کارمندم بچه کوچیک دارم اکثر کارا با خودمه
نمیفهمه چقد خسته میشم
باز دعوامون شد
من فقط برنج و خورشت بردم سر سفره
شروع کرد غر غر کردن گفتم مگه کلفتم
اونم ناهار نخورد
....
میگه مثل رمان دانشجویی هستی
خانه دار نیستی
از صبح دارم کار میکنم و اون نمی بینه
متوجه نیست بچه کوچیک چقد ادمو خسته میکنه
منم بریدم
چی میشه خودش هر چی میخاد بیاره
چقدر بد
فکر کنم بد عادتشم مردی خوب بقیه چیزارو ذره ذره خذف کن
حق داری درک نمی کندت به کنار.اهمیتی نمیده درک کنه
دیگه درک نداره هیچوقتم نمیفهمتت پس خسته نشوزندگیتوبکن بیخیال شو
ازشون بخواه کمک کنن ،اگر چیزی که میخوان سر سفره نیست بهشون بگو لطفا بیار من تازه نشستم سر سفره
باهاش بشین صحبت کن بگو من هم سرکار میرم هم بچه داری میکنم هم خونه داری تو باید تو یه سری کارا کمکم کنی نه اینکه به خاطر یه همچین چیزی قهر کنی ناهار نخوری
بخدا خسته میشم
زمانی ک دختر خونه بودم دست به سیاه و سفید نمیزدم
الان مثل خدمتکارم
عصر ک میام خونه تا میام استراحت کنم بچه بیدار میشه
بهش میگم برا بچه پرستار بگیر ک کارا خونه را بکنه قبول نمیکنه
من کارمم زیاده خیلی روزا تا عصر ماموریتم
یه تایپک گفتم بیشترمرداخانمای شاغل درک نمیکنن وخیلی تحت فشارن همه بهم حمله کردن کاش بیان به اسی راهکارعقلانی بدن
